| خانه | آرشیو | پست الکترونیک |
|
بلوتوث چيست ؟
● توضيح بلوتوث ● تاريخچه بلوتوث ● بلوتوث چگونه كار مي كند ؟
|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در شنبه نهم شهریور 1387 و ساعت 17:10 |
مسابقه ماشين هاي شيميايي(Chem-E-Car)
|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در دوشنبه ششم خرداد 1387 و ساعت 11:56 |
مهندسی هستهای
رشته مهندسی هستهای در ایران در مقطع کارشناسی ارشد و دکترا ارائه میشود.دانشگاههای ارائه دهنده: دانشگاه صنعتی شریف در مقطع دکتری ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) ، دانشگاه شهیدبهشتی،دانشگاه شیراز و دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات هستند و دو گرایش اصلی این رشته، مهندسی راکتور هستهای و مهندسی پرتو پزشکی هستهای میباشد. البته دانشگاه ازاد اسلامي واحد علوم وتحقيقات از سه سال پيش مقطع كارشناسي گراش پرتو پزشكي را ارائه ميدهد ودر مقطع كارشناسي راكتور نيز در كنكور 85دانشجو پزيرفته است درضمن در مقطع ارشد و دكتري واحد علوم وتحقيقات در گرايش چرخه سوخت دانشجو مي پذیرد. |+| نوشته شده توسط هادی و امیر در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 و ساعت 10:42 |
میگ-۲۹
هواپیمای میگ-۲۹ (به روسی: МиГ-29) با هدف ایجاد برتری هوایی توسط اتحاد جماهیر شوروی توسط شرکت میکویان طراحی و ساخته شد. طراحی و ساخت این هواپیما از سال۱۹۷۰ آغاز و اولین فروند از این هواپیما در سال۱۹۸۳ وارد خدمت شد که همچنان توسط روسیه و خیلی کشورهای دیگر استفاده میشود. هواپیمای میگ ۲۹ از بهترین محصولات صادراتی برای شوروی در زمان خود و برای روسیه در حال حاضر بودهاست. این هواپیما به منظور رقابت با هواپیماهایی اف-۱۸هورنت، اف-۱۶ فالکن و اف-۱۴ تامکت ساخته شد. نامگذاری ناتو این هواپیما فالکروم (Fulcrum) است.
تاریخچهبرنامهٔ ساخت هواپیمای میگ ۲۹ همانند سوخوی۲۷ به سال۱۹۶۹ بازمیگردد در آن زمان که شوروی برنامه FX ایالات متحده را زیر نظر داشت که به ساخت هواپیمای اف-۱۵ (F-۱۵ EAGLE) منجر گردید شوروی دریافت که هواپیماهای جدید ساخت آمریکا تا حد قابل توجهی دارای برتری نسبت به تمام هواپیماهی هواپیماهای شوروی هستند و از تکنولوژی پیشرفته تری نسبت به این کشور برخوردار هستند. هواپیمای میگ ۲۱(MiG-۲۱ Fishbed) با وجود چالاکی زیاد و قدرت مانور خوب خود, در شب قادر به انجام ماموریت نبود و برد عملیاتی به نسبت کوتاهی داشت و همچنین از عدم توانایی استفاده از جنگ افزارهای گوناگون در حد قابل ملاحظهای رنج میبرد. هواپیمای میگ۲۳ (MiG-۲۳ Flogger) که با هدف مقابله با هواپیمای اف۴ فانتوم (F-۴ Phantom II) طراحی و ساخته شده بود با وجود سرعت و برد عملیاتی مناسب و داشتن فضای کافی برای حمل سوخت و جنگ افزارهای مختلف ولی از قدرت مانور کمی دارد و در نبردهای داگفایت تا حد زیادی ناموفق نشان میداد چنین شد که شوروی به فکر ساخت یک هواپیما که ضمن داشتن چالاکی و قدرت مانور خوب دارای برد عملیاتی کافی و امکان استفاده از جنگ افزارهای گوناگون در حد خوبی را داشته باشد افتاد علاوه بر این موارد این هواپیما میبایست از سیستمهای آیونیوک پیشرفته برای رقابت با هواپیماهای ساخت امریکا هم استفاده میکرد.در واکنش به این نیاز ستاد فرماندهی شوروی درخواست ساخت هواپیما پشرفته تاکتیکی را ارائه داد و این درخواست را در طرح PFI (Perspektivnyi Frontovoi Istrebitel) که مخفف هواپیمای پیشرفته تاکتیکی به زبان روسی است را مطرح کرد. مشخصات خواسته برای این طرح از سوی شوروی تا حد زیادی افراطی و بلند پروازانه بود هواپیمای مورد درخواست آنان باید برد عملیاتی زیاد , قابلیت خوب برای نبردهای نزدیک , چالاکی و مانور عالی , دارای حداقل سرعت۲ ماخ , دارای قابلیت حمل تسلیحات سنگین , به همراه استفاده از آیرودینامیک پیشرفته که این مورد آخر توسط موسسه آیرودینامیک روسیه به همراهی شرکت سوخو در حال انجام مراحل تحقیقاتی بود. طراحی هواپیمای LPFI با مشخصات جدید در سال۱۹۷۴ شروع گردید و به ساخت هواپیمای میگ۲۹ ای MiG-۲۹A)) منجر گردید اولین پرواز این هواپیما در ۶ اکتبر ۱۹۷۷ صورت گرفت.هواپیمای میگ۲۹ تنها یک ماه بعد از اولین پرواز خود در نوامبر ۱۹۷۷ ازسوی ماهوارههای جاسوسی آمریکا مورد شناسایی قرار گرفت این هواپیما هنگامی که در مرکز آزمایش پرواز ژوکوفسکی(Zhukovsky) در نزدیکی شهرک رامنسکوی(Ramenskoye) حضور داشت مورد شناسایی قرار گرفت و ایالات متحده هواپیمایی با مشخصات شبیه به هواپیمای اف۱۷(YF-۱۷ Cobra) مشاهده کرد. میگ۲۵بی(MiG-۲۹B) با تاخیری که به دلیل حادثه در دو نمونه اولیه میگ۲۹ ای(MiG-۲۹A) بدلیل ایراد در موتورها بود در ژوئن سال۱۹۸۳ وارد خدمت شد و ناتو هواپیمای میگ۲۹ بی (MiG-۲۹B) را فالکروم ای(Fulcrum-A) نامگذاری کرد. به طور منطقی باید میگ ۲۹ A باید فالکروم ای(Fulcrum-A) نامیده میشد ولی بدلیل آنکه تا قبل از آن ناتو میگ۲۹ A (MiG-۲۹A) را مشاهده نکرده بود میگ۲۹بی را نمونه ابتدایی میگ فرض کرد و فالکروم ای(Fulcrum-A) نامگذاری کرد هواپیمای میگ۲۹ یا همان (Fulcrum-A) در مجموع به تعداد ۸۴۰ فروند تولید شد.اولین باری که هواپیمای میگ ۲۹ به در غرب به نمایش عمومی درآمد در جولای ۱۹۸۶ در فنلاند بود و بعد از آن در سپتامبر ۱۹۸۸ در نمایشگاه هوایی فارنبورو (Farnborough Air Show) در بریتانیا بود و غربیها تحت تأثیر قدرت زیاد و چالاکی این هواپیما قرار گرفتند. میگ ۲۹ در زمان شوروی مورد توجه این شوروی قرار داشتند اما بعد از شوروی با وجود مجهز شدن به سیستمهای آیونیکی پیشرفته و چند منظوره بودن و قابلیت حمل مخازن سوخت خارجی و امکانات گسترده دیگر مورد توجه روسیه قرار نگرفتند که این به دلیل سیاست نامناسب مسئولان شرکت میکویان نسبت به شرکت سوخو در شناخت خواست و تمایل مسئولان روسیهاست با این وجود مسئولان شرکت میکویان با گسترش این هواپیما سعی در صادرات آن به خارج از کشور را دارند البته به نقل از منابع غیر رسمی دستیابی غرب به اطلاعات هواپیمای میگ۲۹ از دلایل مهم این تصمیم از جانب مقامات روسیه است. هواپیمای میگ۲۹ در حال حاضر تحت پروژههای مختلف توسعه و بهینه سازی قرار دارد و آخرین نمونههای این هواپیما میگ۲۹ اس ام تی (MiG-۲۹SMT) و میگ۲۹ام ۲(MiG-۲۹ M۲) هستند.نمونه جدید ناو نشین هواپیمای با نام میگ۲۹ کی(MIG-۲۹K) برای استفاده در نیروی دریایی هند که به تازگی ناوهواپیمابر دریاسالار گورشکوف را از روسیه خریداری کرده در حال تولید است. سوابق عملیاتیمیگ۲۹ در سال ۱۹۸۶ برای اولین بار به صورت عمومی در فنلاند به نمایش در آمد. سپس دو فروند از این هواپیما در ۱۹۸۸ در نمایش هوایی فارنبورگ که در انگلستان برگزار میشد به نمایش عمومی در آمدند. پس از این ماجرا در ۱۹۸۹ نمایش هوایی پاریس برای دومین بار در طول تاریخ از ۱۹۳۰ تا آن زمان جنگندههای شوروی را نشان داد با دیدن این نمایش غربیها به شدت تحت تأثیر ظرفیت و قدرت مانور پذیری این جنگنده قرار گرفته بودند ولی همچنان متوجه دود زیادی که از موتور کیلمو این جنگنده خارج میشد نیز بودند که این خود یک ضعف محسوب میشد فدراسیون دانشمندان آمریکا ادعا کردند که میگ۲۹ در درگیریهای نزدیک(۵ مایل)هوایی از جنگنده اف-۱۵ برتر است به علت مانور پذیری بالا و میدان دید خلبان، ولی اف-۱۵ در درگیریهای دور بهتر عمل میکند به دلیل داشتن سیستمهای آیونیک بهتری که دارد. میگ ۲۹های نیروی هوایی آلمان در تمرین DACT به همراه اسکادران ۵۱۰ [[نیروی هوایی آمریکا]] شرکت کردند که از جنگنده اف -۱۶ استفاده میکردند در پایان کار خلبانان اف-۱۶ اعلام کردند که میگ ۲۹ از اف-۱۶ برتر است به علت موتورهای قدرتمند تر و بهره گیری از موشک ویمپل و همچنین میدان دید بهتر برای خلبان. این جنگنده درحال انجام عملیات اولین بار در سال ۱۹۸۰ در جنگ ایران و عراق دیده شد. همچنین در جنگ شوروی علیه افغانستان یک فروند میگ ۲۹ شوروی سوخوی-۲۰ افغانستان را منهدم کرد. در دهه گذشته این جنگنده در دستان خلبان عراقی در جنگ خلیج فارس مورد استفاده قرار گرفت که سرانجام ۵ میگ ۲۹ که ۴ فروند آنها به وسیله اف-۱۵ و ۱ فروند دیگر به وسیله اف-۱۶ منهدم شد با وجود برتری این هواپیما نسبت به هواپیماهای آمریکایی تمرینات نامناسب خلبانان، دفاعهای ضد هوایی پشتیبان هواپیماهای آمریکایی , و کمبود لوازم یدکی از جمله عوامل عدم موفقیت بودند. پس از آن ۸ فروند میگ ۲۹ به ایران گریختند که هنوز در ایران در حال خدمت هستند اکثر هواپیماهای باقیمانده در حالی که از ضعف تعمیرات و کمبود قطعه رنج میبردند یا در حال فرار به ایران بودند منهدم شدند. یک میگ ۲۹ متعلق به کوبا در سال ۱۹۹۶ دو فروند هواپیمای سسنا-۳۳۷ غیر مسلح را منهدم کرد پس از آن که این دو هواپیما به سکل غیر قانونی به حریم کوبا وارد شده بودند گزارشات حاکی از آن است که در سال ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ یک فروند سوخوی-۲۷ متعلق به ارتش روسیه ۵ فروند میگ ۲۹ ایریتریایی را که توسط خلبانان اوکراینی پرواز میکردند منهدم کرد. نمونههای مختلف هواپیمای میگ ۲۹MiG-۲۹ Fulcrum-A اولین نمونه ساخته شده از این هواپیما که در سال۱۹۸۲ وارد خدمت شد. MiG-۲۹B-۱۲ Fulcrum-A نمونه اصلاح شده صادراتی برای ملتهای عضو پیمان ورشوکه فاقد امکانات لازم برای حمل تسلیحات اتمی است و دارای رادار اصلاح شده برای افزایش قابلیتهای آن و سیستم (ECM) برای مقابله با جنگ الکترونیک و سیستم (IFF) برای شناسایی دوست از دشمن (Identification Friend or Foe) است. هواپیماهای میگ۲۹ ایران از این نوع هستند. MiG-۲۹UB-۱۲ Fulcrum-B نمونه آموزشی دو سرنشیبه که فاقد رادار و توپ GSh-۳۰است. MiG-۲۹S این نمونه تا حد بسیار زیادی مشابه به نمونهMiG-۲۹B-۱۲ "Fulcrum-A است با تفاوتهایی که شامل تقویت سیستم کنترل پرواز و اضافه کردن چهار کامپیوتر جدید که باعث تقویت ثبات پروازی و کنترل پذیری بهتر میشود امکان شلیک در حال سوخت گیری و همچنین تقویت توپ GSH-۱۰ به این مدل اضافه شدهاست. MiG-۲۹S-۱۳ Fulcrum-C مشابه مدل قبلی با این تفاوت که دماغه هواپیما تا حدی بزرگ تر است و ظرفیت سوخت گیری بالاتری دارد. MiG-۲۹SM "Fulcrum-C مشابه مدل قبلی با توانایی حمل موشکهای هوا به زمین و بمبهای تلویزیونی و لیزری. MiG-۲۹K "Fulcrum-D نمونه ساخته شده برای نیروی دریایی که به تجهیزاتی از قبیل بالهای تا شونده و دندههای آرستور است که در اصل برای استفاده در ناو هواپیمابر آدمیرال کوزنشوف ولی طرح این هواپیما بر اثر مشکلات مالی لغو شد. MiG-۲۹M / MiG-۳۳ "Fulcrum هواپیما پیشرفته چند منظوره با تغییرات اساسی در چارچوب بدنه و مکانیک پرواز که از موتور پرقدرت RD-۳۳ استفاده میکند. MiG-۲۹UBM مدل دو سرنشینه آموزشی که هرگز ساخته شد. MiG-۲۹SMT این نمونه در حقیقت همان نمونه بهینه سازی میگ۲۹ اس است که در آن قطعات قدیمی هواپیما با قطعات نرم افزاری و سخت پیشرفته تر میگ۲۹ ام یا همان میگ۳۳ جایگزین شدهاند. با افزودن به حجم مخازن داخلی این هواپیما بدون استفاده از مخازن خارجی تا برد ۲۱۰۰ کیلومتر قادر به انجام ماموریت است. کابین این هواپیما دارای دو نمایشگر بزرگ مسطح کریستال مایع LCD تمام رنگی و دو نمایشگر مسطح تک رنگ کوچک بهینه سازی شده و رادار بهینه سازی شده N۰۱۹MP است که به برد و قابلیتهای هوا به زمین آن میافزاید. این نمونه همچنین ازموتور توربوفن کلیموف (RD-۴۳ turbofans) استفاده میکند. میزان حمل مهمات در این مدل۴۵۰۰ کیلو گرم است که نسبت به مدل قبلی۵۰۰ کیلو گرم پیشرفت داشتهاست. این نمونه استفاده میشود استفاده کند. کشور روسیه , یمن ,ایران و سوریه کشورهایی هستند که از این نمونه استفاده می کنند. MiG-۲۹UBT همان نمونه SMT مطابق باMiG-۲۹UB که الجزیره و یمن از آن استفاده میکنند. کشورهای استفاده کننده
مشخصات فنیخدمه: یک نفره در مدل نظامی / دو نفره آموزشی/رزمی طول هواپیما: ۱۷٫۳۷ متر طول بال: ۱۱٫۴ متر ارتفاع: ۴٫۷ متر مساحت بالها : ۳۸ مترمربع وزن خالص (بدون سوخت وسلاح): ۱۱٫۰۰۰کیلوگرم (۱۱تن) وزن قابل حمل (شامل سلاح و سوخت): ۱۶۸۰۰ کیلوگرم(۱۶٫۸تن) حداکثر وزن برخاست : ۲۱۰۰۰کیلوگرم(۲۱تن) نیروی محرکه : در نمونههای جدید دو موتور کلیموف Klimov RD-۳۳K و Klimov RD-۴۳ توربوفن با پس سوز و نمونههای قدیمی دو موتور کلیموف Klimov RD-۳۳ توربوفن با پس سوز حداکثر سرعت : ۲٫۴۵ ماخ شعاع عملیاتی : در حالت نبرد شعاع۷۰۰ تا ۹۰۰ کیلومتر (بسته به مدل هواپیما) در یک خط سیر بدون بازگشت ۲۹۰۰ کیلومتر حداکثر ارتفاع پرواز : ۱۸۰۰۰ متر (۵۹۱۰۰پایی) سرعت صعود: ۳۳۰ متر در ثانیه تجهیزات : یک توپ۳۰ میلی متری GSh-۳۰-۱ و موشکهای هوا به هوا / هوا به زمین و انواع مختلف بمبها شامل: R-۶۰(AA-۸ Aphid)/ R-۲۷(AA-۱۰ Alamo)/ R-۷۳(AA-۱۱ Archer)/FAB ۵۰۰-M۶۲/ FAB-۱۰۰۰/TN-۱۰۰/ S-۲۴/AS-۱۲/ AS-۱۴
|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 و ساعت 10:36 |
سایپا132
چند روزی است که یه محصول جدید ازسایپا بهنام سایپا۱۳۲درخیابان ها می بینیم برای همین مشخصات فنی اونو توی وبلاگ گذاشتم .
|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387 و ساعت 11:40 |
کاربرد های انرژی هسته ای
در سال ۲۰۰۴ انرژی هستهای در تولید کل انرژی مصرفی جهان سهمی در حدود ۶٫۵٪ و در تولید انرژی الکتریکی سهمی در حدود ۱۵٫۷٪ داشتهاست که کشورهای ایالات متحده, فرانسه و ژاپن باهم حدود ۵۷٪ از کل انرژی الکتریکی هستهای جهان را به خود اختصاص دادهاند. در سال ۲۰۰۷ آژانس بینالمللی انرژی هستهای (IAEA) از وجود ۴۳۹ راکتور هستهای در حال ساخت در ۳۱ کشور در سراسر جهان خبر داد.
ایالات متحده با تولید حدود ۲۰٪ از انرژی مورد نیاز خود در راکتورهای هستهای جایگاه اول جهان در میزان استفاده از انرژی هستهای دارد. در حالی که فرانسه با تولید ۸۰٪ از انرژی الکتریکی مورد نیاز خود در ۱۶ نیروگاه هستهای از نظر درصد دارای رتبه اول در جهان است و این درحالی است در کل اروپا انرژی هستهای ۳۰٪ از برق مصرفی را تامین میکند. البته سیاستهای هستهای در کشورهای اروپایی باهم متفاوتند بطوریکه در کشورهایی نظیر ایرلند یا اتریش هیچ راکتور هستهای فعالی وجود ندارد. همچنین در بسیاری از کشتیها و زیردریاییهای نظامی و یا حتی غیر نظامی (کشتیهای یخ شکن) از انرژی هستهای به عنوان نیروی محرکه استفاده میشود. به دلیل مزیتهای بیشمار استفاده از انرژی هستهای, امروزه تکنولوژی هستهای با سرعت رو به افزایشی در حال گسترش است و هر روز به روشهای استفاده صلح آمیز (مانند استفاده از انرژی هستهای برای گرمایش یا نمک زدایی آب) از انرژی هستهای افزوده میشود. تاریخچهمنشاانرژی هستهای در ابتدا به وسیله یک دانشمند با نام انریکو فرمی (Enrico Fermi) در سال ۱۹۳۴ در یک آزمایشگاه شناخته شد. این اتفاق زمانی رخ داد که تیم او مشغول بمباران کردن هسته اورانیوم با نوترون بودند. در ۱۹۳۸ زمانیکه دو شیمیدان آلمانی و دو فیزیکدان اتریشی در حال آزمایش بر روی اورانیوم بمباران شده بودند متوجه شدند که نوترون شلیک شده میتواند یک نتیجه باورنکردنی داشته باشد و هسته اورانیوم را به دو یا چند قسمت تقسیم کند. بعدها دانشمندان زیادی (که لیو زیلارد «Leo Szilard» اولین آنها بود) متوجه شدند که از آنجایی که در یک شکافت هستهای تعدادی نوترون در فضا پخش میشوند میتواند یک واکنش زنجیرهای را از این قابلیت به وجود آورد. این کشف دانشمندان را در برخی کشورها (از جمله ایالات متحده, انگلستان, فرانسه, آلمان و اتحاد جماهیر شوروی) بر آن داشت تا از دولتهای خود برای ادامه تحقیقات در این زمینه درخواست پشتیبانی مالی کنند. در ایالات متحده فرمی و زیلارد که هر دو به این کشور مهاجرت کرده بودند, تلاشهایی را برای ساخت اولین راکتور هستهای ساخته دست بشر آغاز کردند (که با نام Chicago Pile-۱ شناخته شدهاست) که با فوریت تمام در ۲ دسامبر ۱۹۴۲ به بهرهبرداری رسید. این کار بعدها به بخشی از پروژه منهتن (Manhattan Project - اولین پروژه سری برای دستیابی به بمب هستهای) تبدیل شد. در این پروژه راکتورهای بزرگی را برای دستیابی به پلوتونیم و استفاده از آن در سلاح هستهای در هانفورد واشنگتون راهاندازی کردند. پس از جنگ جهانی دوم ترس از اینکه تحقیقات هستهای میتواند باعث اتشار دانش هستهای و در نتیجه سلاح هستهای شود باعث شد تا دولت ایلات متحده کنترلهای سختگیرانهای در مورد تحقیقات هستهای اعمال کند و بطور کلی بیشتر تحقیقات هستهای بر روی اهداف نظامی متمرکز شوند. در ۲۰ دسامبر ۱۹۵۱ برای اولین بار در یک پایگاه آزمایشگاهی با نام EBR-I از راکتور هستهای برای تولید انرژی الکتریکی (در حدود ۱۰۰ کیلووات) استفاده شد. سالهای آغازیندر ۱۹۵۴ لویس اسراوس (Lewis Strauss) و پس از آن چیرمن رییس کمسیون انرژی اتمی ایالات متحده درباره تولید انرژی الکتریکی به وسیله انرژی هستهای گفتگوهایی را انجام دادند و در رابطه با تولید انرژی الکتریکی ارزانتر مطالبی را شرح دادند. اما مسئولین آن زمان ایالات متحده بدلیل بد گمانی درباره انرژی هستهای بیشتر تمایل داشتند تا از همجوشی هستهای برای این کار استفاده کنند و بنابراین فرصت را از دست دادند. سرانجام در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۴ اولین نیروگاه هستهای جهان در اتحاد جماهیر شوروی به بهرهبرداری رسید. این نیروگاه توانی در حدود ۵ مگاوات تولید میکرد. در ۱۹۵۶ اولین نیروگاه بزرگ هستهای جهان در انگلستان به بهرهبرداری رسید که توانی در حدود ۵۰ مگاوات تولید میکرد. اولین سازمانی که شروع به توسعه دانش هستهای کرد نیروی دریایی ایالات متحده بود که در نظر داشت از انرژی هستهای به عنوان سوخت زیردریاییها و ناوهای هواپیمابر استفاده کند. عملکرد مناسب این سازمان و پافشاری دریاسالار هیمن ریکاور باعث شد تا سر انجام اولین زیردریایی اتمی جهان با نام ناتیلوس (USS Nautilus) در دسامبر ۱۹۵۴ به آب انداخته شود. پیشرفتبا راهاندازی اولین نیروگاههای هستهای استفاده از این نیروگاهها شتاب گرفت به طوری که استفاده از برق هستهای از کمتر از ۱ گیگاوات در دهه ۱۹۶۰ به بیش از ۱۰۰ گیگاوات در دهه ۱۹۷۰ و نزدیک به ۳۰۰ گیگاوات در اواخر دهه ۱۹۸۰ رسید. البته در اواخر دهه ۱۹۸۰ از شتاب رشد استفاده از برق هستهای به شدت کاسته شد و به این ترتیب به حدود ۳۶۶ گیگاوات در سال ۲۰۰۵ رسید که بیشترین گسترش پس از دهه ۱۹۸۰ مربوط به جمهوری خلق چین است. باید به این نکته نیز اشاره کرد که بیش از دو سوم از طرحهای مربوط به احداث نیروگاه هستهای که شروع اجرای آنها پس از ۱۹۷۰ بود, لغو شدند. در طول دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ کاهش قیمت سوختهای فسیلی و افزایش قیمت ساخت یک نیروگاه هستهای از تمایل دولتها برای ساخت نیروگاه هستهای به شدت کاست. البته بحران سوخت ۱۹۷۳ باعث شد تا کشورهایی مانند فرانسه و ژاپن که از منابع نفت زیادی برخوردار نیستند به فکر ساخت نیروگاههای هستهای بیشتری بیفتند به طوری که این دو کشور به ترتیب ۸۰٪ و ۳۰٪ از انرژی الکتریکی حال حاضر خود را از این منابع تامین میکنند. در سی سال انتهایی قرن بیستم ترس از حوادث هستهای مانند فاجعه چرنوبیل در ۱۹۸۶, مشکلات مربوط به دفع زبالههای هستهای, بیماریهای ناشی از تششع هستهای و... باعث به وجود آمدن جنبشهایی برای مقابله با توسعه نیروگاههای هستهای شد و این خود از دلایل کاهش توسعه نیروگاههای هستهای در بسیاری از کشورها بود. آیندهتا سال ۲۰۰۷ آخرین راکتور هستهای مورد بهرهبرداری قرار گرفته در ایالات متحده Watts Bar ۱ بود که در ۱۹۹۵ به شبکه متصل شد و این مدرک محکمی بر موفقیت تلاشهای زد گسترش نیروگاههای هستهای است. با این حال تلاشها در برابر گسترش نیروگاههای هستهای تنها در برخی کشورهای اروپایی, فیلیپین, نیوزیلند و ایالات متحده موفق بودهاست و در عین حال در این کشورها نیز این جنبشها نتوانستند تحقیقات هستهای را متوقف کنند و در این کشورها نیز تحقیقات مربوط به انرژی هستهای ادامه دارد. برخی کارشناسان پیشبینی میکنند که نیاز روز افزون به منابع انرژی, افزایش قیمت سوخت و بحران افزایش دمای زمین در اثر استفاده از سوختهای فسیلی باعث شود که بقیه کشورها نیز به سوی استفاده از نیروگاههای هستهای روی آورند و همچنین باید یادآوری کرد که با پیشرفت تکنولوژی هستهای, امروزه امکان بروز فجایج هستهای بسیار کمتر شده. با تمام مخالفتها, بسیاری از کشورها در گسترش نیروگاههای هستهای ثابت قدم بودهاند از جمله این کشورها میتوان به ژاپن, چین و هند اشاره کرد. در بسیاری از کشورهای دیگر جهان نیز طرحهای وسیعی برای گسترش استفاده از انرژی هستهای در حال تدوین است. تکنولوژی راکتور هستهای
کنترل فرآیند شکافت زنجیرهای با استفاده از موادی که میتوانند نوترونها را جذب کنند (در اکثر موارد کادمیوم) ممکن میشود. سرعت نوترونها در راکتور باید کاهش یابد چراکه احتمال اینکه یک نوترون با سرعت کمتر در لحظه تصادم با هسته اورانیوم-۲۳۵ موجب شکافت هستهای گردد بیشتر است. در راکتورهای آب سبک از آب معمولی برای کم کردن سرعت نوترونها و همچنین خنک کردن راکتور استفاده میشود. اما زمانی که دمای آب افزایش مییابد چگالی آب کاهش مییابد و تعداد سرعت کمتری نوترون به اندازه کافی کم میشود و به این ترتیب تعداد شکافتهای کاهش مییابند بنابراین یک بازخور (فیدبک) منفی همیشه ثبات سیستم را تثبیت میکند. در این حالت برای آنکه بتوان دوباره تعداد شکافتهای صورت گرفته را افزایش داد باید دمای آب را کاهش داد. چرخه سوخت هستهای
نمودار چرخه سوخت هستهای (1)این چرخه با استخراج سوخت از معادن آغاز میشود(2)سوخت به نیروگاههای هستهای فرستاده میشود, پس از پایان عمر سوخت, سوخت به تأسیسات بازفراوری فرستاده میشود(3)یا انکه برای انبار شدن به انبار ضایعات اتمی فرستاده میشود(4)در فرایند باز فراوری تا 95٪ از سوخت مصرف شده دوباره به چرخه باز میگردد. منابع سوختمیزان اورانیوم موجود در پوسته زمین نسبتاً زیاد است به طوری که با منابع فلزاتی همچون قلع و ژرمانیوم برابری میکند و تقریباً ۳۵ برابر میزان نقره موجود در پوسته زمین است. اورانیوم ماده تشکیل دهنده بسیاری از اجسام اطراف ما مانند سنگها و خاک است. طبق آمارگیری جهانی معادن شناخته شده جهان در حال حاضر برای تامین بیش از ۷۰ سال انرژی الکتریکی جهان کافی هستند. بهای متوسط اورانیوم در حال حاضر ۱۳۰ دلار به ازای هر کیلوگرم است. به این ترتیب ثبات تامین سوخت هستهای از بسیاری از دیگر مواد معدنی بیشتر است. به تناسب دیگر مواد معدنی با افزایش دو برابری هزینه تامین سوخت, میتوان به ده برابر منابع کنونی اورانیوم دست یافت. باید توجه داشت که قیمت تامین سوخت در یک نیروگاه هستهای نسبت به دیگر تجهیزات موجود نسبتاً اندک است و بنابراین چند برابر شدن قیمت اورانیوم تأثیر چندانی بر روی قیمت انرژی الکتریکی تولیدی نخواهد داشت. برای مثال افزایش دو برابری در قیمت سوخت مصرفی یک نیروگاه هستهای آب سبک هزینه راکتورها را در حدود ۲۶٪ و هزینه برق تولیدی را در حدود ۷٪ افزایش میدهد در حالی که افزایش دوبرابری قیمت سوخت در یک نیروگاه گازی قیمت برق تولیدی را تا ۷۰٪ افزایش میدهد. نیروگاههای آب سبک موجود در استفاده از سوخت هستهای بهرهوری پایینی دارند چراکه تنها قابلیت ایجاد شکافت هستهای در ایزوتوپهای اورانیوم-۲۳۵ (حدود ۰٫۷٪ از اورانیوم معدنی) را دارند. در مقابل راکتورهای متداول آب سبک برخی راکتورهای هستهای میتوانند از اورانیوم-۲۳۸ استفاده نیز استفاده کنند که حدود ۹۹٫۳٪ از اورانیوم معدنی معدنی را تشکیل میدهد. قبل از استفاده از اورانیوم-۲۳۸ در طی فرآیندی از آن برای تولید پلوتونیم-۲۳۸ استفاده میکنند و سپس از پلوتونیم در راکتورهای هستهای مورد استفاده قرار میگیرد. طبق برآیند گرفته شده با مصرف کنونی نیروگاههای جهان اورانیوم-۲۳۸ میتواند برای ۵ میلیون سال انرژی مورد نیاز این نیروگاهها را تامین کند. این تکنولوژی در بسیاری از راکتورهای هستهای مورد استفاده قرار گرفته, اما هزینه بالای فرابری سوخت این نیروگاهها (۲۰۰ دلار به ازای هر کیلو) استفاده از آنها را با مشکل مواجه کرده. تا سال ۲۰۰۵ تنها در راکتور نیروگاه BN-۶۰۰ در «بلویارسک» روسیه از این تکنولوژی برای تولید برق استفاده شده بود, که البته روسیه برنامهریزیهای مربوط به ساخت نیروگاه دیگری از این نوع با نام BN-۸۰۰ را انجام دادهاست. ژاپن نیز قصد دارد تا پروژه راکتور Monju را مجدداً شروع کند (این پروژه از سال ۱۹۹۵ تعطیل شدهاست) و همچنین چین و هند نیز قصد دارند تا از این تکنولوژی برای سوخترسانی به راکتورها استفاده کنند. راه حل دیگری که در این زمینه وجود دارد استفاده از اورانیوم-۲۳۳ است که از توریم به دست میآید. توریم حدوداً ۳٫۵ برابر بیشتر از اورانیوم در پوسته زمین وجود دارد و پراکندگی جغرافیایی متفاوتی نسبت به اورانیوم دارد. استفاده از این ماده میتواند میزان منابع سوختهای شکافت یافتنی را تا ۴۵۰٪ افزایش دهد. برعکس اورانیوم-۲۳۸ که برای مصرف آن را باید به صورت پلوتنیوم-۲۳۸ درآورد, اورانیوم-۲۳۳ نیازی به تبدیل ندارد. در حال حاضر کشور هند علاقه زیادی برای استفاده از این روش دارد چراکه این کشور دارای معادن بسیار زیاد توریم است درحالی که معادن اورانیوم این کشور اندک هستند. اورانیوم تهی شدهفرآیند غنیسازی اورانیوم چندین تن اورانیوم تهی شده نیز به وجود میآورد که شامل اورانیومی میشود که بیشتر ایزوتپهای ۲۳۵ آن گرفته شدهاست. اورانیوم-۲۳۸ نوعی فلز سخت است که استفادههای تجاری به خصوصی دارد برای مثال در صنایع هواپیما سازی, ساخت حفاظهای ضد تششع و ساخت تجهیزات نظامی. استفاده از این فلز به دلیل چگالی بالای آن است. با تمام کاربردهای این فلز نگرانیهایی درباره آثار زیانبار تششعات بر روی افرادی که زیاد در معرض آنها قرار دارند مانند سرنشینان تانک یا افراد غیر نظامی که در نزدیکی مناطق انباشت این فلز زندگی میکنند وجود دارد. زبالههای هستهای
سوخت مصرف شده دارای خاصیت رادیواکتیو بالایی است و برای حمل آنها باید تمام جوانب احتیاط را رعایت کرد. البته خاصیت رادیواکتیو این مواد در طول زمان کاهش مییابد. پس از ۴۰ سال تششعات رادیواکتیو این مواد تا ۹۹٪ کاهش مییابند ولی با این حال هنوز هم خطرناک هستند. میلهای سوخت مصرف شده به طور حفاظت شده در حوضچههای مخصوص (spent fuel pools) نگه داری میشوند. آب داخل حوضچه گذشته از خنک کردن اورانیوم از خروج تششعات رادیواکتیو جلوگیری میکند. پس از گذشت چند ده سال سوختها را که حالا از خاصیت تششع پراکنی آنها در حد قابل توجهی کم شده از حوضچهها خارج کرده و به انبارهای خشک انتقال میدهند. در این انبارها سوختها را در داخل محفظههای فلزی یا بتنی نگه میدارند, در این مرحله نیز تششعات ایجاد شده توسط سوختها هنوز خطرناک است. مدت نگهداری سوختها در این مرحله بسته به نوع سوخت میتواند از چند سال تا دهها سال متغیر باشد, ولی به هر ترتیب سوختها باید آنقدر در این مرحله بمانند تا میزان تششعات آنها به حد استاندارد برسد. تا سال ۲۰۰۳ ایالات متحده بیش از ۴۹۰۰۰ تن از انواع سوختهای مصرف شده در راکتورهای خود را انبار کرده بود. یکی از پیشنهاداتی که درباره انبار کردن سوخت در ایالات متحده مطرح شده انبار کردن سوختهای مصرف شده در انبارهای زیرزمینی در کوههای یوکای است. به عقیده «آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده» پس از گذشت ۱۰۰۰۰ سال, سوختهای مصرف شده هستهای دیگر هیچ تهدید زیستمحیطی برای انسانها و دیگر موجودات زنده نخواهند داشت. البته راههایی برای کاهش میزان زبالههای هستهای نیز وجود دارد, یکی از بهترین روشها باز فرآوری سوخت هستهای است. در واقع زبالههای هستهای حتی اگر اکتینیدهای آنها را جداکنیم, حداقل برای مدت ۳۰۰ سال فعالیت رادیواکتیوی دارند البته مدت تششعات در صورتی که اکتینیدها وجود داشته باشند به هزاران سال میرسد. عدهای عقیده دارند بهترین راهحل ممکن در حال حاضر انباشتن زبالههای هستهای در انبارهاست چراکه احتمالاً در آینده با پیشرفت تکنولوژی راهی برای استفاده از این مواد پیدا خواهد شد به این ترتیب این مواد میتوانند خیلی با ارزشتر از آن باشند که دفن شوند. همچنین صنایع هستهای حجمی از مواد کم تششع را نیز تولید میکنند. این مواد معمولاً در اثر سرایت مواد تششعزا به وجود میآیند که میتوانند شامل لباسها یا پوششها, ابزارآلات, تجهیزات پالاینده آب و دیگر موادی که به گونهای با راکتور و مواد تششعزا ارتباط دارند, باشند. در ایالات متحده «کمیسیون تنظیم فعالیتهای هستهای» مکرراً اعلام کرده که این مواد میتوانند جزیی از زبالههای عادی باشند و در زبالهدانها با زبالههای عادی دفع شوند و یا حتی بازیافت شوند. سطح تششع در بیشتر مواد کم تششع بسیار پایین است و تنها به دلیل استفاده شدن در فعالیتهای هستهای جزو زبالههای هستهای محسوب میشوند و نه برای سطح تششعشان. برای مثال براساس استاندارد NRC از نظر سطح تششع یک لیوان قهوه نیز به اندازه زبالههای کم تششع تششعزاست. در کشورهایی که دارای نیروگاه هستهای هستند زبالههای تششعزا کمتر از ۱٪ از کل زبالههای سمی تولیدی را تشکیل میدهند. همچنین بسیاری از زبالههای سمی با گذشت زمان خاصیت خود را از دست نمیدهند و به هیچ وجه تجزیه پذیر نیستند. به طور کلی مواد تولیدی در اثر سوختن سوختهای فسیلی میتوانند از زبالههای تولید شده در یک نیروگاه هستهای خطرناکتر باشند. برای مثال یک نیروگاه زغال سنگی میتواند آثار عمیقی برروی طبیعت بگذارد و حجم زیادی از مواد سمی و پرتوزا را تولید میکنند. برخلاف عقیده عموم حجم مواد پرتوزای منتشر شده توسط یک نیروگاه زغال سنگی از یک نیروگاه هستهای بیشتر است. زبالههای تولید شده بر اثر همجوشی هستهای با انبار شدن پس از صد سال دوباره قابل استفاده هستند, در مقابل زبالههای تولیدی از شکافت هستهای تا ۱۰۰۰۰ میتوانند آثار رادیواکتیوی داشته باشند. برنامه هستهای ایران
|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 20:43 |
چهارشنبه سوري
|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 20:35 |
مهندسی شیمی کاربرد علم، ریاضیات و اقتصاد در فرآیند تبدیل مواد خام به مواد باارزشتر یا سودمندتر است.
مهندسی شیمی عمدتاً در طراحی و نگهداری فرآیندهای شیمیایی برای تولید انبوه به کار میرود. به این بخش از مهندسی شیمی، مهندسی فرآیند گفته میشود. تفاوت شیمی و مهندسی شیمی را میتوان با یک مثال درباره آب پرتقال بیان کرد! یک شیمیدان با کار در آزمایشگاه، راههای مختلفی را برای استخراج آب پرتقال مطالعه و کشف میکند. سادهترین راه شناخته شده برای این کار، دو نیم کردن پرتقال و فشردن آن است. راه پیچیدهتر، کندن پوست پرتقال، خرد کردن آن و جمعآوری آب پرتقال است. شرکتی یک مهندس شیمی را استخدام میکند تا برایش یک واحد تولید هزاران تن آب پرتقال در سال طراحی کند. مهندس شیمی همه راههای موجود تولید آب پرتقال را مطالعه و ارزیابی اقتصادی میکند. با آن که آبگیری دستی سادهترین راه است، اما از لحاظ اقتصادی استخدام صدها نفر برای این کار به صرفه نیست. بنابراین روشی ارزانتر انتخاب میشود. این مثال نشان میدهد که سادهترین روش آزمایشگاهی لزوماً اقتصادیترین روش تولید انبوه نیست. فرآیندهای مجزایی که توسط یک مهنس شیمی به کار گرفته میشوند (مانند تقطیر، استخراج و ...)، عملیات واحد نام داشته و شامل واکنش شیمیایی، عملیات انتقال جرم، انتقال حرارت و انتقال اندازه حرکت هستند. این فرآیندها برای سنتز شیمیایی یا جداسازی شیمیایی با هم ترکیب میشوند. سه قانون فیزیکی اساسی در مهندسی شیمی، اصل بقای جرم، اصل بقای انرژی و اصل بقای اندازه حرکت هستند. انتقال ماده و انرژی در یک فرآیند شیمیایی با استفاده از موازنه جرم و انرژی برای کل واحد، عملیات واحد یا بخشی از آن ارزیابی میشود. مهندسین شیمی اصول ترمودینامیک، سینتیک واکنش و پدیدههای انتقال را به کار میگیرند. مهندسی شیمی نوین، گسترهای فراتر از مهندسی فرآیند را در بر میگیرد. هدف اصلی مهندسی شیمی استفاده از دانش شیمی در خلق مواد و محصولات بهتر برای دنیای امروز است. امروزه مهندسین شیمی علاوه بر فرآیندهای تولید مواد اولیه پایه، بلکه در تو سعه و تولید محصولات باارزش و متنوع شرکت دارند. این محصولات شامل مواد ویژه و کارآمد برای صنایعی همچون هوافضا، خودروسازی، پزشکی، صنایع الکترونیک، کاربردهای محیط زیست و صنایع نظامی است. به عنوان مثالهایی از این محصولات میتوان به الیاف، منسوجات و چسبهای بسیار قوی، مواد زیستسازگار و داروهای جدید اشاره کرد. امروزه مهندسی شیمی ارتباطی تنگاتنگ با علوم زیستشناسی، مهندسی پزشکی و اغلب شاخههای مهندسی دارد/ خوشبختانه در مقوله شيمي در ايران بعد از رشته پزشكي بالاترين و بيشترين سهم توليد علم در كشور مربوط به علم شيمي است. انديشمندان مبرز و تحصيل كرده اي در داخل كشور داريم كه نمونه هستند. به طور مثال نفر اول در رشته شيمي در جهان اسلام يك ايراني است. تعداد دانشمندان ايراني در بخش مهندسي شيمي بيشتر از شيميدانان هستند و مهندسي شيمي از پايگاههاي مهم توليد علم در ايران بشمار مي رود. در تعريف اين دو شاخص مي توان گفت، شيمي توليد علم مي كند. اما ماندگاري اين علم زماني محقق خواهد شد كه مهندسي شيمي آن را به دانش فني تبديل كند. در سالهاي اخير جامعه مهندسي شيمي ايران با تشكيل انجمن مهندسي شيمي ايران، انجمن مهندسي شيمي و نفت ايران، انجمن مهندسي شيمي وگاز ايران گامهاي بلندي در اين زمينه برداشته است و در آينده نزديك نيز انجمن مهندسي شيمي و پتروشيمي تشكيل خواهد شد. با تشكيل اين انجمن ها كه اعضاي آن متخصصان و مهندسان برجسته شيمي هستند، همه توليدات علمي شيمي كه در صنعت كاربرد دارد مدون مي شود كه دو هدف اصلي، شامل اشتغال و خوداتكايي و عدم وابستگي به كشورهاي غربي را در پي خواهد داشت.
توليد علم براساس شاخصه هاي جهاني تعيين مي شود و يكي از اين شاخصه ها انتشار مقاله هاي علمي و پژوهشي جديد در نشريات معتبر و شناخته شده بين المللي است. در ارتباط با شيمي، اگر آن بخش از مقالات كه به زبان فارسي منتشر مي شود، امكان انتشار در نشريات علمي بين المللي را داشت، سهم ما بيشتر از آنچه بود كه امروز هست. ثبت اكتشافات و نوآوريهاي نوين نيز يكي ديگر از شاخصه هاي سنجش علم در كشورهاي گوناگون است. در حال حاضر مي توان با قاطعيت گفت كه موتور توليد علم در كشور ما هدفمند و با شتاب بسيار خوب به حركت درآمده است. امروزه براي حمايت از توليد علم در كشورهاي مختلف، قوانين و تمهيدات موثري به كار گرفته مي شود. مثلاً با حمايت ها و ترفندهاي متعدد، كشوري مانند آمريكا حدود30 درصد از توليد علم را به خود اختصاص داده است. البته توليد علم را با افراد عادي و معمولي نمي توان گسترش داد، بلكه بايد از وجود نخبگان استفاده كرد. توليد علم در بيشتر كشورهاي پيشرفته توسط نخبگان داخلي آنها ميسر نمي شود، زيرا نخبگان بومي پاسخگوي نيازمنديهاي آنان نيستند بنابراين به گردآوري نخبگان ساير كشورهاي جهان از جمله ايران روي مي آورند. براي مثال بيشترين تعداد دكتراهاي مهندسي نفت دنيا، ايراني ها هستند كه شايد بيش از95 درصد آنها در امريكا زندگي مي كنند، در حاليكه تعداد دكتراي نفت در كشور، بيش از تعداد انگشتان دست نيست. بنابراين مي توانيم نتيجه گيري كنيم كه در زمينه نيروي انساني در بخش نفت، گاز و پتروشيمي، مهمترين كار سرمايه گذاري براي جذب نيروي متخصص و نخبه است و اين همان نيرويي است كه سهم توليد علمِ كشور را در جهان بالا مي برد. در رابطه با توليد علم در ايران، در ده سال گذشته2 كشور ايران و عراق رتبه55 دنيا را (هر دو با هم) در توليد علم داشته اند. اما از10 سال گذشته تاكنون توليد علم در ايران6 برابر شده است. ايران در سال2004(1383 هجري شمسي) از نظر رشد توليد علمي در جهان مقام اول را (از لحاظ ميزان رشد و نه از لحاظ سرانه) داشته است. به گونه اي در سال ياد شده تنها تركيه در ميان كشورهاي اسلامي سهمي بيشتر از ايران داشته و با توجه به پيشرفت هاي جاري، انتظار مي رود در آمار و ارقام سال2005 كه هنوز منتشر نشده، ايران مقام اول را در ميان كشورهاي اسلامي و منطقه كسب كند. |+| نوشته شده توسط هادی و امیر در دوشنبه ششم اسفند 1386 و ساعت 13:30 |
تولید موش از سلولهای بنیادی جنینی
|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386 و ساعت 22:23 |
انرژی آزاد شده از حبابها ، شیوه جدیدی برای درمان سرطان
|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386 و ساعت 22:10 |
|
درباره وبلاگ
امیر و هادی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان رشته ی مهندسی شیمی
منوی اصلی
صفحه نخستپست الكترونيك آرشيو مطالب خانگي سازی ذخيره كردن صفحه اضافه به علاقه منديها نوشته های پیشین
شهریور 1387خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 پيوندها
چرت و پرت(قاسم مختاري م شيمي صنعتي اصفهان)دانشگاه صنعتي اصفهان میم شیمی های ورودی 86 دانشگاه صنعتی اصفهان استقلال قالب های حرفه ای وبلاگ ابزار وب فارسی امکانات
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar |