تبليغاتX
علوم وفنون
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
بلوتوث چيست ؟


به تازگي پس از يك سمينار عصرانه به خانه باز گشته ايد ، Notebook تان در كيف تان قرار دارد Personal Digital Assistant خود را به كمر بسته ايد و تلفن همراه تان در جيب جاي دارد.
در سمينار امروز يادداشتهايي را در Notebook خود نوشته ايد ، همين كه به خانه مي رسيد و از كنار چاپگر جوهر افشان خود عبور مي كنيد Notebook ، چاپگر را پيدا مي كند و به طور خودكار يادداشتهاي سمينار را به چاپگر ارسال مي كند و آنها روي كاغذ چاپ مي شوند . درهمين حال ، PDA شما كامپيوتر روميزي را تشخيص مي دهد و درخواست مي كند كه دفتر تلفن و برنامه روزانه شما را Update شود . هم چنين همه پيامهاي ايميلي را كه ارجهيت آنها را تعيين كرده ايد درخواست مي كند . همه اين كارها در زماني رخ مي دهد كه كت خود را در مي آوريد و براي نوشيدن يك نوشابه به طرف يخچال مي رويد . در عرض چند دقيقه ، تلفن همراه شما بوق مي زند تا به شما اطلاع دهد كه عمليات چاپ يادداشتها تمام شده است . به طرف چاپگر رفته و يادداشتها را مي خوانيد بلافاصله پس از آن PDA شما بوق مي زند تا به شما بگويد كه دفترچه تلفن و برنامه روزانه شما را Update كرده است و شما ايميل جديد داريد .
به دنياي بلوتوث خوش آمديد :
بلوتوث يك فناوري بي سيم كوتاه برد است كه به تلفنهاي همراه ، PDA ، كامپيوترها ، دستگاههاي ضبط و پخش استريو ، لوازم خانگي ، اتومبيلها و همه وسايل ديگري كه مي توانيد ارتباط آنها را با يكديگر فكر كنيد امكان ارتباط مي دهد .

● توضيح بلوتوث
بلوتوث يك رشتـه خصوصيت بي سيم است كه ارتباطات كوتاه برد بين وسايل مجهز به تراشه هاي كوچك و اختصاصي بلوتوث را تعريف مي كند . بلوتوث فقط كابلها را حذف نمي كند ، بلكه يك روش بي سيم براي وصل كردن كامپيوتر ها با همه وسايل همراه الكترونيكي فراهم مي سازد و شبكه هاي كامپيوتري كوچك و خصوصي مشهور به PAN یا (Personal Area Network) يا شبكه شخصي را بوجود مي آورد .
بلوتوث يك زبان مشترك بين وسايل مختلف مي سازد كه به آنها امكان مي دهد كه به آساني با هم ارتباط برقرار كنند و بهم وصل شوند . وسايل مجهز به تراشه هاي بلوتوث حدود ۱۰ متر برد دارند و مي توانند داده ها در سرعت ۷۲۰ كيلوبايت در ثانيه از طريق ديوار ها ، كيف ها و پوشاك انتقال دهند . هيجان انگيزتر آنكه اتصال دادن بين وسايل بلوتوث مي تواند بدون دخالت مستقيم ما انجام بگيرد . وقتي دو وسيله مجهز به تراشه هاي بلوتوث نزديك يكديگر مي رسند ، نرم افزار نهاده شده در تراشه هاي فرستنده / گيرنده (Server / Client) بلوتوث به طور خودكار يك ارتباط را برقرار مي سازد و داده ها را نقل و انتقال مي دهد .
با اين همه برد كوتاه و سرعت محدود بلوتوث باعث شده است كه براي شبكه هاي محلي (LAN) بي سيم مرسوم كمتر باشد، چون اين شبكه هاي كامپيوتري معمولاً بيش از ۱۰ متري بلوتوث فاصله دارند و برد سرعتي آنها ۱۰ تا ۱۰۰ متر مگابايت در ثانيه است .

● تاريخچه بلوتوث
فكر اوليه بلوتوث در شركت موبايل اريكسون در سال ۱۹۹۴ شكل گرفت . اريكسون كه يك شركت سوئدي ارتباطات راه دور است – در آن زمان در حال ساخت يك ارتباط راديويي كم مصرف ، كم هزينه بين تلفن هاي همراه و يك گوشي بي سيم بود .
كار مهندسي در سال ۱۹۹۵ شروع شد و فكر اوليه به فراتر از تلفنهاي همراه و گوشي هاي آنها توسعه يافت تا شامل همه انواع وسايل همراه شود ، با هدف ساخت شبكه هاي شخصي كوچك از وسايل مختلف در طول اين زمان ، اريكسون نام “بلوتوث” (يك پادشاه دانماركي) گرفت كه بين سالهاي ۹۴۰ و ۹۸۱ ميلادي مي زيست .
شاهِ هارالد در دوره حكومت خود كه يك وايكينگ بود – به طور صلح آميز ، دانمارك ، سوئد جنوبي و نروژ شمالي را متحد كرد . اين كار به او شهرت يك پادشاه ماهر در ارتباط و مذاكره را در تاريخ داد . براي اريكسون ، اسم بلوتوث براي فناوري داده شده كه اميدوار بود بتواند به طور صلح آميز وسايل مختلف را متحد كند، مناسب بود .
اريكسون مي دانست كه اگر فقط يك شركت اين استاندارد ها را حمايت كند هرگز موفق نخواهد شد . در سال ۱۹۹۸ ، اريكسون يك موافقت نامه با IBM ، اينتل ،نوكيا ، ۳com ، توشيبا و مايكروسافت امضا كرد و گروه Bluetooth SIG را به وجود آورد . هدف اين گروه نظارت بر پيشرفت بلوتوث و عمومي ساختن آن بود .

● بلوتوث چگونه كار مي كند ؟
يكي از جالب ترين نكات درباره اين استاندارد روشي است كه وسايل مجهز به تراشه هاي بلوتوث به طور خودكار يكديگر را تشخيص مي دهند ، ارتباط برقرار مي كنند و داده ها را به دستور شما يا بدون دخالت شما انتقال مي دهند .
در خصوصيات بلوتوث يك ارتباط راديويي با برد كوتاه تعريف شده است . اين استاندارد هم چنين يك برد متوسط ۱۰۰ متري را تعريف كرده است ، اما به ندرت به كار مي رود ، چون به توان التريكي و هزينه بيشتري نياز دارد .
هر وسيله بلوتوث حاوي يك تراشه فرستنده / گيرنده مربعي ۴ سانتيمتري است كه در باند فركانس راديويي (ISM (Industrial Scientific Medical يا صنعتي ، علمي ، پزشكي از ۴۰/۲ گيگاهرتز تا ۴۸/۲ گيگاهرتز عمل مي كند . سازندگان و طراحان اين فركانس را بدين لحاظ انتخاب كردند كه در سراسر جهان به رايگان در دسترس است و محدوديتهاي داشتن مجوز را ندارند .
باند ISM به ۷۹ كانال تقسيم مي شود كه هر كدام پهناي باند يك مگاهرتزي دارند كه اين باند رايگان است . بلوتوث از لحاظ نظري پهناي باند يك مگابايت در ثانيه را دارد ، كه سرعتي نزديك به ۷۲۳ كيلوبيت در ثانيه است. اين سرعت خيلي بالا نيست ، اما براي انتقال داده ها بين وسايل دستي و دسترسي به اينترنت كاملاً كافي است .

 

|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در شنبه نهم شهریور 1387 و ساعت 17:10 | 
مسابقه ماشين هاي شيميايي(Chem-E-Car)

هدف اين مسابقه فراهم آوردن زمينه اي براي مشاركت دانشجويان مهندسي شيمي براي
 طراحي و ساخت ماشين كوچكي است كه با انجام يك واكنش شيميايي نيروي محركه آن
 تامين شود. مسابقات به صورت تيمي بين دانشجويان مهندسي شيمي برگزار مي شود
و هر تيم حداقل 3 عضو و حداكثر 10 عضو دارد...

مسابقه ماشين هاي شيميايي(Chem-E-Car)

هدف اين مسابقه فراهم آوردن زمينه اي براي مشاركت دانشجويان مهندسي شيمي براي
 طراحي و ساخت ماشين كوچكي است كه با انجام يك واكنش شيميايي نيروي محركه آن
 تامين شود. مسابقات به صورت تيمي بين دانشجويان مهندسي شيمي برگزار مي شود
و هر تيم حداقل 3 عضو و حداكثر 10 عضو دارد.

ابعاد ماشين ساخته شده توسط تيم ها نبايد از32x20x12 cmتجاوز نمايد. به طوري كه ماشين
 ساخته شده داخل جعبه اي با همين ابعاد جاي گيرد. ماشين طراحي شده بايد قابليت حمل
 بار اضافي تا 500 سي سي آب در فاصله 30 متر را داشته باشد. ماشين بايد داراي مخزني
 با گنجايش 500 سي سي براي حمل آب باشد.

مسابقه در دو بخش پوستر(Poster competition) و عملكرد(Performance Competition) انجام
 مي گردد.

مسابقه در بخش پوستر:

در اين بخش بايد تمامي مشخصات ماشين ساخته شده كه شامل موارد زير مي‌باشد توسط
تيم شركت كننده در غالب يك پوستر ارائه شودك

  توضيحات كامل واكنش شيميايي به عنوان منبع نيروي محركه ماشين

 خصوصيات منحصر به فردي كه در طراحي وجود دارد

 خصوصيات ايمني و شيت هاي نشان دهنده ايمني مواد شيميايي استفاده شده براي انجام
 واكنش 
(Material safety datasheet)

ديدگاه هاي زيست محيطي بكاربرده شده

 وزن دقيق ماشين با متعلقات

طرح هايي كه 70% نمره بخش پوستر را كسب نمايند حق شركت در بخش عملكرد را خواهند
داشت.

مسابقه بخش عملكرد:

 اين مسابقه در 2 دور با يك بازه زماني كوتاه براي استراحت تيم ها برگزار خواهد شد و هر
تيم حق 2 بار انجام مسابقه را خواهد داشت.

 در دور اول ترتيب شركت تيم ها با قرعه كشي مشخص مي‌شود.

 در داوري ميزان نسبت بار حمل شده به مسافت طي شده و همين‌طور قابليت كنترل پذيري
 ماشين در شروع مسابقه و پايان آن ركوردگيري خواهد شد.

 ترتيب مسابقه در دور دوم به اين صورت است كه تيمي كه در دور اول كمترين نسبت بار به
 فاصله را داشته باشد در دور دوم به عنوان تيم اول شروع كننده مي باشد.

حداكثر زمان براي طي كردن 15 متر اول مسير 10 دقيقه خواهد بود.

 هدف از انجام اين مسابقه نمايش توانايي يك واكنش شيميايي است،بنابراين استفاده از
 ديگر منابع انرژي براي راندن ماشين ممنوع است.

 ماشين بايد خود كنترل باشد و نمي تواند از طريق كنترل از راه دور هدايت شود.
مكانيزم هايي مثل هل دادن يا كوك كودن براي شروع حركت مجاز نخواهد بود و هيچ گونه
سيستم ترمزي مكانيكي يا الكتريكي نبايد در ماشين وجود داشته باشد.

 هيچ گونه ابزار مكانيكي يا الكترونيكي براي خاتمه دادن به واكنش شيميايي مجاز نخواهد بود.

 مسئوليت انتقال ماشين و مواد شيميايي مورد نياز به محل مسابقه و رعايت موارد
 ايمني با شركت كننده است. كم هزينه بودن ماشين ساخته شده از مزاياي طرح محسوب مي شود.

|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در دوشنبه ششم خرداد 1387 و ساعت 11:56 | 
مهندسی هسته‌ای

 

طرح راکتور هسته ای از نوع گازی MAGNOX
طرح راکتور هسته ای از نوع گازی MAGNOX

رشته مهندسی هسته‌ای در ایران در مقطع کارشناسی ارشد و دکترا ارائه می‌شود.دانشگاه‌های ارائه دهنده: دانشگاه صنعتی شریف در مقطع دکتری ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) ، دانشگاه شهیدبهشتی،دانشگاه شیراز و دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات هستند و دو گرایش اصلی این رشته، مهندسی راکتور هسته‌ای و مهندسی پرتو پزشکی هسته‌ای میباشد.

البته دانشگاه ازاد اسلامي واحد علوم وتحقيقات از سه سال پيش مقطع كارشناسي گراش پرتو پزشكي را ارائه ميدهد ودر مقطع كارشناسي راكتور نيز در كنكور 85دانشجو پزيرفته است درضمن در مقطع ارشد و دكتري واحد علوم وتحقيقات در گرايش چرخه سوخت دانشجو مي پذیرد.

|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 و ساعت 10:42 | 
میگ-۲۹

 

هواپیمای میگ-۲۹ (به روسی: МиГ-29) با هدف ایجاد برتری هوایی توسط اتحاد جماهیر شوروی توسط شرکت میکویان طراحی و ساخته شد. طراحی و ساخت این هواپیما از سال۱۹۷۰ آغاز و اولین فروند از این هواپیما در سال۱۹۸۳ وارد خدمت شد که همچنان توسط روسیه و خیلی کشورهای دیگر استفاده می‌شود. هواپیمای میگ ۲۹ از بهترین محصولات صادراتی برای شوروی در زمان خود و برای روسیه در حال حاضر بوده‌است. این هواپیما به منظور رقابت با هواپیماهایی اف-۱۸هورنت، اف-۱۶ فالکن و اف-۱۴ تامکت ساخته شد.

نامگذاری ناتو این هواپیما فالکروم (Fulcrum) است.

 

 تاریخچه

برنامهٔ ساخت هواپیمای میگ ۲۹ همانند سوخوی۲۷ به سال۱۹۶۹ بازمیگردد در آن زمان که شوروی برنامه FX ایالات متحده را زیر نظر داشت که به ساخت هواپیمای اف-۱۵ (F-۱۵ EAGLE) منجر گردید شوروی دریافت که هواپیماهای جدید ساخت آمریکا تا حد قابل توجهی دارای برتری نسبت به تمام هواپیماهی هواپیماهای شوروی هستند و از تکنولوژی پیشرفته تری نسبت به این کشور برخوردار هستند.

هواپیمای میگ ۲۱(MiG-۲۱ Fishbed) با وجود چالاکی زیاد و قدرت مانور خوب خود, در شب قادر به انجام ماموریت نبود و برد عملیاتی به نسبت کوتاهی داشت و همچنین از عدم توانایی استفاده از جنگ افزارهای گوناگون در حد قابل ملاحظه‌ای رنج میبرد. هواپیمای میگ۲۳ (MiG-۲۳ Flogger) که با هدف مقابله با هواپیمای اف۴ فانتوم (F-۴ Phantom II) طراحی و ساخته شده بود با وجود سرعت و برد عملیاتی مناسب و داشتن فضای کافی برای حمل سوخت و جنگ افزارهای مختلف ولی از قدرت مانور کمی دارد و در نبردهای داگفایت تا حد زیادی ناموفق نشان میداد چنین شد که شوروی به فکر ساخت یک هواپیما که ضمن داشتن چالاکی و قدرت مانور خوب دارای برد عملیاتی کافی و امکان استفاده از جنگ افزارهای گوناگون در حد خوبی را داشته باشد افتاد علاوه بر این موارد این هواپیما می‌بایست از سیستم‌های آیونیوک پیشرفته برای رقابت با هواپیماهای ساخت امریکا هم استفاده می‌کرد.در واکنش به این نیاز ستاد فرماندهی شوروی درخواست ساخت هواپیما پشرفته تاکتیکی را ارائه داد و این درخواست را در طرح PFI (Perspektivnyi Frontovoi Istrebitel) که مخفف هواپیمای پیشرفته تاکتیکی به زبان روسی است را مطرح کرد. مشخصات خواسته برای این طرح از سوی شوروی تا حد زیادی افراطی و بلند پروازانه بود هواپیمای مورد درخواست آنان باید برد عملیاتی زیاد , قابلیت خوب برای نبردهای نزدیک , چالاکی و مانور عالی , دارای حداقل سرعت۲ ماخ , دارای قابلیت حمل تسلیحات سنگین , به همراه استفاده از آیرودینامیک پیشرفته که این مورد آخر توسط موسسه آیرودینامیک روسیه به همراهی شرکت سوخو در حال انجام مراحل تحقیقاتی بود.
در سال۱۹۷۱ شوروی تخمین زده بود طرح هواپیمای PFI یا همان هواپیمای پیشرفته تاکتیکی می‌بایست پر هزینه باشد و مانند طرح آمریکا برای ساخت هواپیمای جنگنده سبک وزن به مانند اف۱۶ (F-۱۶ Fighting Falcon) و اف۱۷(YF-۱۷ Cobra) بود و نیازهای مشابه را بر آورده می‌کرد.سپس به علت هزینه بالای طرح شوروی این طرح را به دو طرح مختلف تقسیم کرد طرحLPFI ساخت یک هواپیمای تاکتیکی پیشرفته سبک وزن و طرح TPFI ساخت یک هواپیمای تاکتیکی سنگین وزن بود و تفاوت طرح PFI ابتدایی شوروی و طرح دوم PFI در تخصصی تر شدن آن بود. طرح کلی PFI هواپیمای پیشرفته تاکتیکی اولیه به دو طرح تخصصی تر تبدیل شد که در هر کدام به روی بعضی از مشخصات بیشتر از سایر مشخصات با توجه به هدف ساخت و نوع ماموریت تاکید شده بود. طرح هواپیمای تاکتیکی پیشرفته سبک وزن یا همان LPFI به شرکت میکویان سپرده شد و سرانجام به ساخت هواپیمای میگ۲۹ منجر شد و طرح هواپیمای پیشرفته تاکتیکی سنگین وزن و یا همان TPFI برای مقابله با هواپیمای اف۱۵ به شرکت سوخو سپرده شد که این طرح نیز با ساختن هواپیمای سوخو ۲۷ به پایان رسید.

طراحی هواپیمای LPFI با مشخصات جدید در سال۱۹۷۴ شروع گردید و به ساخت هواپیمای میگ۲۹ ای MiG-۲۹A)) منجر گردید اولین پرواز این هواپیما در ۶ اکتبر ۱۹۷۷ صورت گرفت.هواپیمای میگ۲۹ تنها یک ماه بعد از اولین پرواز خود در نوامبر ۱۹۷۷ ازسوی ماهواره‌های جاسوسی آمریکا مورد شناسایی قرار گرفت این هواپیما هنگامی که در مرکز آزمایش پرواز ژوکوفسکی(Zhukovsky) در نزدیکی شهرک رامنسکوی(Ramenskoye) حضور داشت مورد شناسایی قرار گرفت و ایالات متحده هواپیمایی با مشخصات شبیه به هواپیمای اف۱۷(YF-۱۷ Cobra) مشاهده کرد.

میگ۲۵بی(MiG-۲۹B) با تاخیری که به دلیل حادثه در دو نمونه اولیه میگ۲۹ ای(MiG-۲۹A) بدلیل ایراد در موتورها بود در ژوئن سال۱۹۸۳ وارد خدمت شد و ناتو هواپیمای میگ۲۹ بی (MiG-۲۹B) را فالکروم ای(Fulcrum-A) نامگذاری کرد. به طور منطقی باید میگ ۲۹ A باید فالکروم ای(Fulcrum-A) نامیده میشد ولی بدلیل آنکه تا قبل از آن ناتو میگ۲۹ A (MiG-۲۹A) را مشاهده نکرده بود میگ۲۹بی را نمونه ابتدایی میگ فرض کرد و فالکروم ای(Fulcrum-A) نامگذاری کرد هواپیمای میگ۲۹ یا همان (Fulcrum-A) در مجموع به تعداد ۸۴۰ فروند تولید شد.اولین باری که هواپیمای میگ ۲۹ به در غرب به نمایش عمومی درآمد در جولای ۱۹۸۶ در فنلاند بود و بعد از آن در سپتامبر ۱۹۸۸ در نمایشگاه هوایی فارنبورو (Farnborough Air Show) در بریتانیا بود و غربیها تحت تأثیر قدرت زیاد و چالاکی این هواپیما قرار گرفتند. میگ ۲۹ در زمان شوروی مورد توجه این شوروی قرار داشتند اما بعد از شوروی با وجود مجهز شدن به سیستم‌های آیونیکی پیشرفته و چند منظوره بودن و قابلیت حمل مخازن سوخت خارجی و امکانات گسترده دیگر مورد توجه روسیه قرار نگرفتند که این به دلیل سیاست نامناسب مسئولان شرکت میکویان نسبت به شرکت سوخو در شناخت خواست و تمایل مسئولان روسیه‌است با این وجود مسئولان شرکت میکویان با گسترش این هواپیما سعی در صادرات آن به خارج از کشور را دارند البته به نقل از منابع غیر رسمی دستیابی غرب به اطلاعات هواپیمای میگ۲۹ از دلایل مهم این تصمیم از جانب مقامات روسیه است.

هواپیمای میگ۲۹ در حال حاضر تحت پروژه‌های مختلف توسعه و بهینه سازی قرار دارد و آخرین نمونه‌های این هواپیما میگ۲۹ اس ام تی (MiG-۲۹SMT) و میگ۲۹ام ۲(MiG-۲۹ M۲) هستند.نمونه جدید ناو نشین هواپیمای با نام میگ۲۹ کی(MIG-۲۹K) برای استفاده در نیروی دریایی هند که به تازگی ناوهواپیمابر دریاسالار گورشکوف را از روسیه خریداری کرده در حال تولید است.

سوابق عملیاتی

میگ۲۹ در سال ۱۹۸۶ برای اولین بار به صورت عمومی در فنلاند به نمایش در آمد. سپس دو فروند از این هواپیما در ۱۹۸۸ در نمایش هوایی فارنبورگ که در انگلستان برگزار می‌شد به نمایش عمومی در آمدند. پس از این ماجرا در ۱۹۸۹ نمایش هوایی پاریس برای دومین بار در طول تاریخ از ۱۹۳۰ تا آن زمان جنگنده‌های شوروی را نشان داد با دیدن این نمایش غربی‌ها به شدت تحت تأثیر ظرفیت و قدرت مانور پذیری این جنگنده قرار گرفته بودند ولی همچنان متوجه دود زیادی که از موتور کیلمو این جنگنده خارج می‌شد نیز بودند که این خود یک ضعف محسوب می‌شد فدراسیون دانشمندان آمریکا ادعا کردند که میگ۲۹ در درگیری‌های نزدیک(۵ مایل)هوایی از جنگنده اف-۱۵ برتر است به علت مانور پذیری بالا و میدان دید خلبان، ولی اف-۱۵ در درگیری‌های دور بهتر عمل می‌کند به دلیل داشتن سیستم‌های آیونیک بهتری که دارد.

میگ ۲۹‌های نیروی هوایی آلمان در تمرین DACT به همراه اسکادران ۵۱۰ [[نیروی هوایی آمریکا]] شرکت کردند که از جنگنده اف -۱۶ استفاده می‌کردند در پایان کار خلبانان اف-۱۶ اعلام کردند که میگ ۲۹ از اف-۱۶ برتر است به علت موتور‌های قدرتمند تر و بهره گیری از موشک ویمپل و همچنین میدان دید بهتر برای خلبان.

این جنگنده درحال انجام عملیات اولین بار در سال ۱۹۸۰ در جنگ ایران و عراق دیده شد. همچنین در جنگ شوروی علیه افغانستان یک فروند میگ ۲۹ شوروی سوخوی-۲۰ افغانستان را منهدم کرد.

در دهه گذشته این جنگنده در دستان خلبان عراقی در جنگ خلیج فارس مورد استفاده قرار گرفت که سرانجام ۵ میگ ۲۹ که ۴ فروند آنها به وسیله اف-۱۵ و ۱ فروند دیگر به وسیله اف-۱۶ منهدم شد با وجود برتری این هواپیما نسبت به هواپیماهای آمریکایی تمرینات نامناسب خلبانان، دفاع‌های ضد هوایی پشتیبان هواپیماهای آمریکایی , و کمبود لوازم یدکی از جمله عوامل عدم موفقیت بودند. پس از آن ۸ فروند میگ ۲۹ به ایران گریختند که هنوز در ایران در حال خدمت هستند اکثر هواپیماهای باقیمانده در حالی که از ضعف تعمیرات و کمبود قطعه رنج می‌بردند یا در حال فرار به ایران بودند منهدم شدند.

یک میگ ۲۹ متعلق به کوبا در سال ۱۹۹۶ دو فروند هواپیمای سسنا-۳۳۷ غیر مسلح را منهدم کرد پس از آن که این دو هواپیما به سکل غیر قانونی به حریم کوبا وارد شده بودند

گزارشات حاکی از آن است که در سال ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ یک فروند سوخوی-۲۷ متعلق به ارتش روسیه ۵ فروند میگ ۲۹ ایریتریایی را که توسط خلبانان اوکراینی پرواز می‌کردند منهدم کرد.

 نمونه‌های مختلف هواپیمای میگ ۲۹

MiG-۲۹ Fulcrum-A اولین نمونه ساخته شده از این هواپیما که در سال۱۹۸۲ وارد خدمت شد.

MiG-۲۹B-۱۲ Fulcrum-A نمونه اصلاح شده صادراتی برای ملت‌های عضو پیمان ورشوکه فاقد امکانات لازم برای حمل تسلیحات اتمی است و دارای رادار اصلاح شده برای افزایش قابلیت‌های آن و سیستم (ECM) برای مقابله با جنگ الکترونیک و سیستم (IFF) برای شناسایی دوست از دشمن (Identification Friend or Foe) است. هواپیماهای میگ۲۹ ایران از این نوع هستند.

MiG-۲۹UB-۱۲ Fulcrum-B نمونه آموزشی دو سرنشیبه که فاقد رادار و توپ GSh-۳۰است.

MiG-۲۹S این نمونه تا حد بسیار زیادی مشابه به نمونهMiG-۲۹B-۱۲ "Fulcrum-A است با تفاوت‌هایی که شامل تقویت سیستم کنترل پرواز و اضافه کردن چهار کامپیوتر جدید که باعث تقویت ثبات پروازی و کنترل پذیری بهتر می‌شود امکان شلیک در حال سوخت گیری و همچنین تقویت توپ GSH-۱۰ به این مدل اضافه شده‌است.

MiG-۲۹S-۱۳ Fulcrum-C مشابه مدل قبلی با این تفاوت که دماغه هواپیما تا حدی بزرگ تر است و ظرفیت سوخت گیری بالاتری دارد. MiG-۲۹SM "Fulcrum-C مشابه مدل قبلی با توانایی حمل موشک‌های هوا به زمین و بمب‌های تلویزیونی و لیزری.

MiG-۲۹K "Fulcrum-D نمونه ساخته شده برای نیروی دریایی که به تجهیزاتی از قبیل بال‌های تا شونده و دنده‌های آرستور است که در اصل برای استفاده در ناو هواپیمابر آدمیرال کوزنشوف ولی طرح این هواپیما بر اثر مشکلات مالی لغو شد.

MiG-۲۹M / MiG-۳۳ "Fulcrum

هواپیما پیشرفته چند منظوره با تغییرات اساسی در چارچوب بدنه و مکانیک پرواز که از موتور پرقدرت RD-۳۳ استفاده می‌کند.

MiG-۲۹UBM

مدل دو سرنشینه آموزشی که هرگز ساخته شد.

MiG-۲۹SMT این نمونه در حقیقت همان نمونه بهینه سازی میگ۲۹ اس است که در آن قطعات قدیمی هواپیما با قطعات نرم افزاری و سخت پیشرفته تر میگ۲۹ ام یا همان میگ۳۳ جایگزین شده‌اند. با افزودن به حجم مخازن داخلی این هواپیما بدون استفاده از مخازن خارجی تا برد ۲۱۰۰ کیلومتر قادر به انجام ماموریت است. کابین این هواپیما دارای دو نمایشگر بزرگ مسطح کریستال مایع LCD تمام رنگی و دو نمایشگر مسطح تک رنگ کوچک بهینه سازی شده و رادار بهینه سازی شده N۰۱۹MP است که به برد و قابلیتهای هوا به زمین آن می‌افزاید. این نمونه همچنین ازموتور توربوفن کلیموف (RD-۴۳ turbofans) استفاده می‌کند. میزان حمل مهمات در این مدل۴۵۰۰ کیلو گرم است که نسبت به مدل قبلی۵۰۰ کیلو گرم پیشرفت داشته‌است. این نمونه استفاده می‌شود استفاده کند. کشور روسیه , یمن ,ایران و سوریه کشورهایی هستند که از این نمونه استفاده می کنند.

MiG-۲۹UBT همان نمونه SMT مطابق باMiG-۲۹UB که الجزیره و یمن از آن استفاده می‌کنند.

 کشورهای استفاده کننده

  • کوبا فروند۱۴در سرویس که تنها۳ فروند عملیاتی هستند.
  • هند فروند۶۳در سرویس
  • پرو ۱۹فرونددر سرویس
  • یمن ۲۴ فرونددر سرویس


 مشخصات فنی

خدمه: یک نفره در مدل نظامی / دو نفره آموزشی/رزمی

طول هواپیما: ۱۷٫۳۷ متر

طول بال: ۱۱٫۴ متر

ارتفاع: ۴٫۷ متر

مساحت بالها : ۳۸ مترمربع

وزن خالص (بدون سوخت وسلاح): ۱۱٫۰۰۰کیلوگرم (۱۱تن)

وزن قابل حمل (شامل سلاح و سوخت): ۱۶۸۰۰ کیلوگرم(۱۶٫۸تن)

حداکثر وزن برخاست : ۲۱۰۰۰کیلوگرم(۲۱تن)

نیروی محرکه : در نمونه‌های جدید دو موتور کلیموف Klimov RD-۳۳K و Klimov RD-۴۳ توربوفن با پس سوز و نمونه‌های قدیمی دو موتور کلیموف Klimov RD-۳۳ توربوفن با پس سوز

حداکثر سرعت : ۲٫۴۵ ماخ

شعاع عملیاتی : در حالت نبرد شعاع۷۰۰ تا ۹۰۰ کیلومتر (بسته به مدل هواپیما) در یک خط سیر بدون بازگشت ۲۹۰۰ کیلومتر

حداکثر ارتفاع پرواز : ۱۸۰۰۰ متر (۵۹۱۰۰پایی)

سرعت صعود: ۳۳۰ متر در ثانیه

تجهیزات : یک توپ۳۰ میلی متری GSh-۳۰-۱ و موشکهای هوا به هوا / هوا به زمین و انواع مختلف بمبها شامل: R-۶۰(AA-۸ Aphid)/ R-۲۷(AA-۱۰ Alamo)/ R-۷۳(AA-۱۱ Archer)/FAB ۵۰۰-M۶۲/ FAB-۱۰۰۰/TN-۱۰۰/ S-۲۴/AS-۱۲/ AS-۱۴

 

|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 و ساعت 10:36 | 
سایپا132
چند روزی است که یه محصول جدید ازسایپا بهنام سایپا۱۳۲درخیابان ها می بینیم برای همین مشخصات فنی اونو توی وبلاگ گذاشتم .

 


 

 

تجهيزات ايمني ، امكانات رفاهي :

ريموت كنترل با قابليت باز کردن صندوق عقب

سيستم تهويه مطبوع

سيستم ضد سرقت (Immobilizer )

سپر جلو و عقب همرنگ با بدنه

زه محافظ جانبي همرنگ بدنه

چراغ سقفي تايمردار

چراغ جلوجديد يكپارچه با چراغ راهنما

چراغ عقب جديد يكپارچه با چراغ مه شكن عقب

چراغ راهنماي روي گلگير

CD Player با قابليت پخش MP3 و سيستم راديو پخش 4 باندي مجهز به حافظه

سيستم قفل مركزي از هر دو درب جلو

 درب بازكن برقي صندوق عقب

درب بازكن باك و صندوق عقب از داخل

جا ليواني روي كنسول جلو

جلو آمپر با طرح جديد و نور آبي

ساعت ديجيتال با نور آبي

آينه هاي جانبي تاشو با قابليت تنظيم از داخل

شيشه بالابر برقي درب هاي جلو

برف پاك كن شيشه جلو با قابليت تنظيم دور

شيشه شوي دو نازله

تريم داخلي با رنگ بندي جديد

رو دري و جيب طرح جديد

غربيلك فرمان با طرح جديدو قابليت تنظيم ارتفاع

سيستم خنك كاري بهبود يافته موتور مجهز به فن دو دور

كمربند ايمني جلو و عقب

چراغ خطر سوم

گرمكن شيشه عقب

دورسنج موتور

تنظيم خودكار موتور توسط ECU

چراغ هشدار دهنده عيب ياب موتور

سيستم اتوماتيك قطع كننده سوخت هنگام تصادف يا وارونگي

شيشه رنگي

 

 

تجهیزات انتخابی  :

1-فرمان هيدروليك

2-چراغ مه شكن جلو

3-دوگانه سوز

4-رينگ آلومينيومي

 

مشخصات فني موتور در حالت گازسوز :

-سيستم سوخت رساني :     Mixer

-حداكثر توان : 

5500Rpm

/52hp

-مصرف سوخت در سيكل تركيبي : 7/100Km

-ظرفيت مخزن گاز : 48 ليتر

-حداكثر پيمايش با گاز : 165 كيلومتر

 

 

 مشخصات فني موتور :

قطر و كورس سيلندر :6/83 *71 ميليمتر

مدل : M13NI

نوع : 4 سیلندر خطی

 

نسبت تراكم :1 : 9،7

تعداد سيلندر : 4 سيلندر

حجم موتور : 1323 سي سي

ظرفیت روغن موتوربا فیلتر  : 3.4 لیتر

 

مشخصات فنی موتور در حالت بنزینی

سیستم سوخت رسانی  : انژکتوری

حداكثر توان : hp/rpm   62.5/5500

حداكثر گشتاور : N.m/rpm      103.3/2800

ظرفيت باک :  37 لیتر

 
 

 

سيستم ترمز :

نوع :   هيدروليك بوستردار

ترمز جلو :  ديسكي

ترمز عقب : كاسه اي

سيستم الكتريكي :

باطري : 12V-50Ah

دينام : 12V-65A   

استارت : 12V-0.85Kw

سيستم تعليق :

اكسل جلو : مك فرسون + فنرلول

اكسل عقب : پيچشي + فنرلول

 

سيستم فرمان :

نوع : دنده شانه اي

حداقل شعاع چرخش :4.55 متر

 

گيربكس :

نوع :  دستي- 5 دنده جلو + يك دنده عقب

 

مصرف بنزين : (ليتر در 100 كيلومتر)

مصرف سوخت در سيكل برون شهري : 5،3

مصرف سوخت در سيكل شهري : 9،55

مصرف سوخت در سيكل تركيبي : 6،89

ظرفيت باك :37  ليتر

 

ابعاد : (میلیمتر )

طول : 3952 

عرض : 1605

ارتفاع : 1455

 

وزن :

وزن خودرو بدون سرنشين : 850 كيلوگرم

وزن خودرو CNG   

920KG

رينگ و تاير:

سايز تاير :  165.65R 13

نوع رينگ : فولادي

سايز رينگ : 13*4.5j  

|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387 و ساعت 11:40 | 
کاربرد های انرژی هسته ای
در سال ۲۰۰۴ انرژی هسته‌ای در تولید کل انرژی مصرفی جهان سهمی در حدود ۶٫۵٪ و در تولید انرژی الکتریکی سهمی در حدود ۱۵٫۷٪ داشته‌است که کشورهای ایالات متحده, فرانسه و ژاپن باهم حدود ۵۷٪ از کل انرژی الکتریکی هسته‌ای جهان را به خود اختصاص داده‌اند. در سال ۲۰۰۷ آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای (IAEA) از وجود ۴۳۹ راکتور هسته‌ای در حال ساخت در ۳۱ کشور در سراسر جهان خبر داد.

ایالات متحده با تولید حدود ۲۰٪ از انرژی مورد نیاز خود در راکتورهای هسته‌ای جایگاه اول جهان در میزان استفاده از انرژی هسته‌ای دارد. در حالی که فرانسه با تولید ۸۰٪ از انرژی الکتریکی مورد نیاز خود در ۱۶ نیروگاه هسته‌ای از نظر درصد دارای رتبه اول در جهان است و این درحالی است در کل اروپا انرژی هسته‌ای ۳۰٪ از برق مصرفی را تامین می‌کند. البته سیاست‌های هسته‌ای در کشورهای اروپایی باهم متفاوتند بطوریکه در کشورهایی نظیر ایرلند یا اتریش هیچ راکتور هسته‌ای فعالی وجود ندارد. همچنین در بسیاری از کشتی‌ها و زیردریایی‌های نظامی و یا حتی غیر نظامی (کشتی‌های یخ شکن) از انرژی هسته‌ای به عنوان نیروی محرکه استفاده می‌شود.

منابع تامین انرژی الکتریکی در بین ساله‌های 1980 تا 2030
منابع تامین انرژی الکتریکی در بین ساله‌های 1980 تا 2030

به دلیل مزیت‌های بیشمار استفاده از انرژی هسته‌ای, امروزه تکنولوژی هسته‌ای با سرعت رو به افزایشی در حال گسترش است و هر روز به روش‌های استفاده‌ صلح آمیز (مانند استفاده از انرژی هسته‌ای برای گرمایش یا نمک زدایی آب) از انرژی هسته‌ای افزوده می‌شود.

تاریخچه

منشا

انرژی هسته‌ای در ابتدا به وسیله یک دانشمند با نام انریکو فرمی (Enrico Fermi) در سال ۱۹۳۴ در یک آزمایشگاه شناخته شد. این اتفاق زمانی رخ داد که تیم او مشغول بمباران کردن هسته اورانیوم با نوترون بودند. در ۱۹۳۸ زمانیکه دو شیمیدان آلمانی و دو فیزیکدان اتریشی در حال آزمایش بر روی اورانیوم بمباران شده بودند متوجه شدند که نوترون شلیک شده می‌تواند یک نتیجه باورنکردنی داشته باشد و هسته اورانیوم را به دو یا چند قسمت تقسیم کند. بعدها دانشمندان زیادی (که لیو زیلارد «Leo Szilard» اولین آنها بود) متوجه شدند که از آنجایی که در یک شکافت هسته‌ای تعدادی نوترون در فضا پخش می‌شوند می‌تواند یک واکنش زنجیره‌ای را از این قابلیت به وجود آورد. این کشف دانشمندان را در برخی کشورها (از جمله ایالات متحده, انگلستان, فرانسه, آلمان و اتحاد جماهیر شوروی) بر آن داشت تا از دولت‌های خود برای ادامه تحقیقات در این زمینه درخواست پشتیبانی مالی کنند.

در ایالات متحده فرمی و زیلارد که هر دو به این کشور مهاجرت کرده بودند, تلاش‌هایی را برای ساخت اولین راکتور هسته‌ای ساخته دست بشر آغاز کردند (که با نام Chicago Pile-۱ شناخته شده‌است) که با فوریت تمام در ۲ دسامبر ۱۹۴۲ به بهره‌برداری رسید. این کار بعدها به بخشی از پروژه منهتن (Manhattan Project - اولین پروژه سری برای دستیابی به بمب هسته‌ای) تبدیل شد. در این پروژه راکتورهای بزرگی را برای دستیابی به پلوتونیم و استفاده از آن در سلاح هسته‌ای در هانفورد واشنگتون راه‌اندازی کردند.

پس از جنگ جهانی دوم ترس از اینکه تحقیقات هسته‌ای می‌تواند باعث اتشار دانش هسته‌ای و در نتیجه سلاح هسته‌ای شود باعث شد تا دولت ایلات متحده کنترل‌های سخت‌گیرانه‌ای در مورد تحقیقات هسته‌ای اعمال کند و بطور کلی بیشتر تحقیقات هسته‌ای بر روی اهداف نظامی متمرکز شوند.

در ۲۰ دسامبر ۱۹۵۱ برای اولین بار در یک پایگاه آزمایشگاهی با نام EBR-I از راکتور هسته‌ای برای تولید انرژی الکتریکی (در حدود ۱۰۰ کیلووات) استفاده شد.

سال‌های آغازین

در ۱۹۵۴ لویس اسراوس (Lewis Strauss) و پس از آن چیرمن رییس کمسیون انرژی اتمی ایالات متحده درباره تولید انرژی الکتریکی به وسیله انرژی هسته‌ای گفتگوهایی را انجام دادند و در رابطه با تولید انرژی الکتریکی ارزان‌تر مطالبی را شرح دادند. اما مسئولین آن زمان ایالات متحده بدلیل بد گمانی درباره انرژی هسته‌ای بیشتر تمایل داشتند تا از همجوشی هسته‌ای برای این کار استفاده کنند و بنابراین فرصت را از دست دادند.

سرانجام در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۴ اولین نیروگاه هسته‌ای جهان در اتحاد جماهیر شوروی به بهره‌برداری رسید. این نیروگاه توانی در حدود ۵ مگاوات تولید می‌کرد. در ۱۹۵۶ اولین نیروگاه بزرگ هسته‌ای جهان در انگلستان به بهره‌برداری رسید که توانی در حدود ۵۰ مگاوات تولید می‌کرد.

اولین سازمانی که شروع به توسعه دانش هسته‌ای کرد نیروی دریایی ایالات متحده بود که در نظر داشت از انرژی هسته‌ای به عنوان سوخت زیردریایی‌ها و ناوهای هواپیمابر استفاده کند. عملکرد مناسب این سازمان و پافشاری دریاسالار هیمن ریکاور باعث شد تا سر انجام اولین زیردریایی اتمی جهان با نام ناتیلوس (USS Nautilus) در دسامبر ۱۹۵۴ به آب انداخته شود.

نمودار تاریخچه استفاده از انرژی هسته‌ای. همانطور که در نمودار مشخص است رشد استفاده از انرژی هسته‌ای در اواسط دهه 1980 به شدت کاهش یافته.
نمودار تاریخچه استفاده از انرژی هسته‌ای. همانطور که در نمودار مشخص است رشد استفاده از انرژی هسته‌ای در اواسط دهه 1980 به شدت کاهش یافته.

پیشرفت

با راه‌اندازی اولین نیروگاه‌های هسته‌ای استفاده از این نیروگاه‌ها شتاب گرفت به طوری که استفاده از برق هسته‌ای از کمتر از ۱ گیگاوات در دهه ۱۹۶۰ به بیش از ۱۰۰ گیگاوات در دهه ۱۹۷۰ و نزدیک به ۳۰۰ گیگاوات در اواخر دهه ۱۹۸۰ رسید. البته در اواخر دهه ۱۹۸۰ از شتاب رشد استفاده از برق هسته‌ای به شدت کاسته شد و به این ترتیب به حدود ۳۶۶ گیگاوات در سال ۲۰۰۵ رسید که بیشترین گسترش پس از دهه ۱۹۸۰ مربوط به جمهوری خلق چین است. باید به این نکته نیز اشاره کرد که بیش از دو سوم از طرح‌های مربوط به احداث نیروگاه هسته‌ای که شروع اجرای آنها پس از ۱۹۷۰ بود, لغو شدند.

در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ کاهش قیمت سوخت‌های فسیلی و افزایش قیمت ساخت یک نیروگاه هسته‌ای از تمایل دولت‌ها برای ساخت نیروگاه هسته‌ای به شدت کاست. البته بحران سوخت ۱۹۷۳ باعث شد تا کشورهایی مانند فرانسه و ژاپن که از منابع نفت زیادی برخوردار نیستند به فکر ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای بیشتری بیفتند به طوری که این دو کشور به ترتیب ۸۰٪ و ۳۰٪ از انرژی الکتریکی حال حاضر خود را از این منابع تامین می‌کنند.

در سی سال انتهایی قرن بیستم ترس از حوادث هسته‌ای مانند فاجعه چرنوبیل در ۱۹۸۶, مشکلات مربوط به دفع زباله‌های هسته‌ای, بیماری‌های ناشی از تششع هسته‌ای و... باعث به وجود آمدن جنبش‌هایی برای مقابله با توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای شد و این خود از دلایل کاهش توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای در بسیاری از کشورها بود.

 آینده

تا سال ۲۰۰۷ آخرین راکتور هسته‌ای مورد بهره‌برداری قرار گرفته در ایالات متحده Watts Bar ۱ بود که در ۱۹۹۵ به شبکه متصل شد و این مدرک محکمی بر موفقیت تلاش‌های زد گسترش نیروگاه‌های هسته‌ای است. با این حال تلاش‌ها در برابر گسترش نیروگاه‌های هسته‌ای تنها در برخی کشورهای اروپایی, فیلیپین, نیوزیلند و ایالات متحده موفق بوده‌است و در عین حال در این کشورها نیز این جنبش‌ها نتوانستند تحقیقات هسته‌ای را متوقف کنند و در این کشورها نیز تحقیقات مربوط به انرژی هسته‌ای ادامه دارد. برخی کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که نیاز روز افزون به منابع انرژی, افزایش قیمت سوخت و بحران افزایش دمای زمین در اثر استفاده از سوخت‌های فسیلی باعث شود که بقیه کشورها نیز به سوی استفاده از نیروگاه‌های هسته‌ای روی آورند و همچنین باید یادآوری کرد که با پیشرفت تکنولوژی هسته‌ای, امروزه امکان بروز فجایج هسته‌ای بسیار کمتر شده.

با تمام مخالفت‌ها, بسیاری از کشورها در گسترش نیروگاه‌های هسته‌ای ثابت قدم بوده‌اند از جمله این کشورها می‌توان به ژاپن, چین و هند اشاره کرد. در بسیاری از کشورهای دیگر جهان نیز طرح‌های وسیعی برای گسترش استفاده از انرژی هسته‌ای در حال تدوین است.

تکنولوژی راکتور هسته‌ای

تمامی نیروگاه‌های گرمایی متداول از نوعی سوخت برای تولید گرما استفاده می‌کنند برای مثال گاز طبیعی, زغال سنگ یا نفت. در یک نیروگاه هسته‌ای این گرما از شکافت هسته‌ای که در داخل راکتور صورت می‌گیرد تامین می‌شود. هنگامی که یک هسته نسبتاً بزرگ قابل شکافت مورد برخورد نوترون قرار می‌گیرد به دو یا چند قسمت کوچک‌تر تقسیم می‌شود و در این فرآیند که به آن شکافت هسته‌ای می‌گویند تعدادی نوترون و مقدار نسبتاً زیادی انرژی آزاد می‌شود. نوترون‌های آزاد شده از یک شکافت هسته‌ای در مرحله بعد خود با برخورد به دیگر هسته‌ها موجب شکافت‌های دیگری می‌شوند و به این ترتیب یک فرآیند زنجیره‌ای به وجود می‌آید. زمانی که این فرآیند زنجیره‌ای کنترل شود می‌توان از انرژی آزاد شده در هر شکافت (که بیشتر آن به صورت گرماست) برای تبخیر آب و چرخاندن توربین‌های بخار و در نهایت تولید انرژی الکتریکی استفاده کرد. در صورتی که در یک راکتور از سوختی یکنواخت اورانیوم-۲۳۵ یا پلوتونیوم-۲۳۹ استفاده شود بر اثر افزایش غیرقابل کنترل تعداد شکافت‌های هسته‌ای بر اثر فرآیند زنجیره‌ای, انفجار هسته‌ای ایجاد می‌شود. اما فرآیند زنجیره‌ای موجب ایجاد انفجار هسته‌ای در یک راکتور نخواهد شد چراکه تعداد شکافت‌های راکتور به اندازه‌ای زیاد نخواهد بود که موجب انفجار شوند و این به دلیل درجه غنی سازی پایین سوخت راکتورهای هسته‌ای است. اورانیوم طبیعی دارای درصد اندکی (کمتر از ۱٪) از اورانیوم-۲۳۵ است و بقیه آن اورانیوم-۲۳۸ است. اکثر راکتورها نیروگاه‌های هسته‌ای از اورانیوم با درصد غنی‌سازی بین ۳٪ تا ۴٪ استفاده می‌کنند اما برخی از آنها طوری طراحی شده‌اند که با اورانیوم طبیعی کار کنند و برخی از آنها نیز به سوخت‌های با درصد غنی‌سازی بالاتر نیاز دارند. راکتورهای موجود در زیردریایی‌های هسته‌ای و کشتی‌های بزرگ مانند ناوهای هواپمابر معمولاً از اورانیوم با درصد غنی‌سازی بالا استفاده می‌کنند. با اینکه قیمت اورانیوم با غنی‌سازی بالاتر بیشتر است اما استفاده از این نوع سوخت‌ها دفعات سوختگیری را کاهش می‌دهد و این قابلیت برای کشتی‌های نظامی بسیار پر اهمیت است. راکتورهای CANDU قابلیت دارند تا از اورانیوم غنی‌نشده استفاده کنند و دلیل این قابلیت استفاده آب سنگین به جای آب سبک برای تعدیل سازی و خنک کنندگی است چراکه آب سنگین مانند آب سبک نترون‌ها را جذب نمی‌کند.

کنترل فرآیند شکافت زنجیره‌ای با استفاده از موادی که می‌توانند نوترون‌ها را جذب کنند (در اکثر موارد کادمیوم) ممکن می‌شود. سرعت نوترون‌ها در راکتور باید کاهش یابد چراکه احتمال اینکه یک نوترون با سرعت کمتر در لحظه تصادم با هسته اورانیوم-۲۳۵ موجب شکافت هسته‌ای گردد بیشتر است. در راکتورهای آب سبک از آب معمولی برای کم کردن سرعت نوترون‌ها و همچنین خنک کردن راکتور استفاده می‌شود.‍ اما زمانی که دمای آب افزایش می‌یابد چگالی آب کاهش می‌یابد و تعداد سرعت کمتری نوترون به اندازه کافی کم می‌شود و به این ترتیب تعداد شکافت‌های کاهش می‌یابند بنابراین یک بازخور (فیدبک) منفی همیشه ثبات سیستم را تثبیت می‌کند. در این حالت برای آنکه بتوان دوباره تعداد شکافت‌های صورت گرفته را افزایش داد باید دمای آب را کاهش داد.

 چرخه سوخت هسته‌ای

شکافت هسته‌ای صورت گرفته در یک راکتور فقط بخشی از یک چرخه هسته‌ای است. این چرخه از معادن شروع می‌شود. اورانیوم استخراج شده از معدن معمولاً فرمی پایدار و فشرده مانند کیک زرد دارد. این اورانیوم معدنی به تأسیسات فرآوری فرستاده می‌شود و در آنجا کیک زرد به هگزافلوراید اورانیوم (که پس از غنی سازی به عنوان سوخت راکتورها مورد استفاده قرار می‌گیرد) تبدیل می‌گردد. در این مرحله درجه غنی‌سازی اورانیوم یعنی درصد اورانیوم-۲۳۵ در حدود ۰٫۷٪ است. در صورت نیاز بسته به نوع سوخت نیروگاه (درصد غنی سازی لازم برای سوخت نیروگاه) اورانیوم غنی سازی شده و سپس از آن برای تولید میل‌های سوختی مورد استفاده در نیروگاه (شکل میله‌ها در نیروگاه‌های مختلف متفاوت است) استفاده می‌کنند. عمر هر میل تقریباً سه سال است به طوری که حدود ۳٪ از اورانیوم موجود در آن مورد مصرف قرار گیرد. پس از گذشت امر اورانیوم, آن را به حوضچه سوخت مصرف شده می‌برند. اورانیوم باید حداقل ۵ سال در این حوضچه‌ها باقی بماند تا ایزوتوپ‌های به وجود آمده در اثر شکافت هسته‌ای از آن جدا شوند. پس از گذشت این زمان اورانیوم را در بشکه‌های خشک انبار می‌کنند و یا اینکه دوباره آن را به چرخه سوخت باز می‌گردانند.
نمودار چرخه سوخت هسته‌ای  (1)این چرخه با استخراج سوخت از معادن آغاز می‌شود(2)سوخت به نیروگاه‌های هسته‌ای فرستاده می‌شود, پس از پایان عمر سوخت, سوخت به تأسیسات بازفراوری فرستاده می‌شود(3)یا انکه برای انبار شدن به انبار ضایعات اتمی فرستاده می‌شود(4)در فرایند باز فراوری تا 95٪ از سوخت مصرف شده دوباره به چرخه باز می‌گردد.
نمودار چرخه سوخت هسته‌ای (1)این چرخه با استخراج سوخت از معادن آغاز می‌شود(2)سوخت به نیروگاه‌های هسته‌ای فرستاده می‌شود, پس از پایان عمر سوخت, سوخت به تأسیسات بازفراوری فرستاده می‌شود(3)یا انکه برای انبار شدن به انبار ضایعات اتمی فرستاده می‌شود(4)در فرایند باز فراوری تا 95٪ از سوخت مصرف شده دوباره به چرخه باز می‌گردد.

منابع سوخت

میزان اورانیوم موجود در پوسته زمین نسبتاً‌ زیاد است به طوری که با منابع فلزاتی همچون قلع و ژرمانیوم برابری می‌کند و تقریباً ۳۵ برابر میزان نقره موجود در پوسته زمین است. اورانیوم ماده تشکیل دهنده بسیاری از اجسام اطراف ما مانند سنگ‌ها و خاک است. طبق آمارگیری جهانی معادن شناخته شده جهان در حال حاضر برای تامین بیش از ۷۰ سال انرژی الکتریکی جهان کافی هستند. بهای متوسط اورانیوم در حال حاضر ۱۳۰ دلار به ازای هر کیلوگرم است. به این ترتیب ثبات تامین سوخت هسته‌ای از بسیاری از دیگر مواد معدنی بیشتر است. به تناسب دیگر مواد معدنی با افزایش دو برابری هزینه تامین سوخت, می‌توان به ده برابر منابع کنونی اورانیوم دست یافت. باید توجه داشت که قیمت تامین سوخت در یک نیروگاه هسته‌ای نسبت به دیگر تجهیزات موجود نسبتاً اندک است و بنابراین چند برابر شدن قیمت اورانیوم تأثیر چندانی بر روی قیمت انرژی الکتریکی تولیدی نخواهد داشت. برای مثال افزایش دو برابری در قیمت سوخت مصرفی یک نیروگاه هسته‌ای آب سبک هزینه راکتورها را در حدود ۲۶٪ و هزینه برق تولیدی را در حدود ۷٪ افزایش می‌دهد در حالی که افزایش دوبرابری قیمت سوخت در یک نیروگاه گازی قیمت برق تولیدی را تا ۷۰٪ افزایش می‌دهد.

نیروگاه‌های آب سبک موجود در استفاده از سوخت هسته‌ای بهره‌وری پایینی دارند چراکه تنها قابلیت ایجاد شکافت هسته‌ای در ایزوتوپ‌های اورانیوم-۲۳۵ (حدود ۰٫۷٪ از اورانیوم معدنی) را دارند. در مقابل راکتورهای متداول آب سبک برخی راکتورهای هسته‌ای می‌توانند از اورانیوم-۲۳۸ استفاده نیز استفاده کنند که حدود ۹۹٫۳٪ از اورانیوم معدنی معدنی را تشکیل می‌دهد. قبل از استفاده از اورانیوم-۲۳۸ در طی فرآیندی از آن برای تولید پلوتونیم-۲۳۸ استفاده می‌کنند و سپس از پلوتونیم در راکتورهای هسته‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. طبق برآیند گرفته شده با مصرف کنونی نیروگاه‌های جهان اورانیوم-۲۳۸ می‌تواند برای ۵ میلیون سال انرژی مورد نیاز این نیروگاه‌ها را تامین کند.

این تکنولوژی در بسیاری از راکتورهای هسته‌ای مورد استفاده قرار گرفته, اما هزینه بالای فرابری سوخت این نیروگاه‌ها (۲۰۰ دلار به ازای هر کیلو) استفاده از آنها را با مشکل مواجه کرده. تا سال ۲۰۰۵ تنها در راکتور نیروگاه BN-۶۰۰ در «بلویارسک» روسیه از این تکنولوژی برای تولید برق استفاده شده بود, که البته روسیه برنامه‌ریزی‌های مربوط به ساخت نیروگاه دیگری از این نوع با نام BN-۸۰۰ را انجام داده‌است. ژاپن نیز قصد دارد تا پروژه راکتور Monju را مجدداً شروع کند (این پروژه از سال ۱۹۹۵ تعطیل شده‌است) و همچنین چین و هند نیز قصد دارند تا از این تکنولوژی برای سوخت‌رسانی به راکتورها استفاده کنند.

راه حل دیگری که در این زمینه وجود دارد استفاده از اورانیوم-۲۳۳ است که از توریم به دست می‌آید. توریم حدوداً ۳٫۵ برابر بیشتر از اورانیوم در پوسته زمین وجود دارد و پراکندگی جغرافیایی متفاوتی نسبت به اورانیوم دارد. استفاده از این ماده می‌تواند میزان منابع سوخت‌های شکافت یافتنی را تا ۴۵۰٪ افزایش دهد. برعکس اورانیوم-۲۳۸ که برای مصرف آن را باید به صورت پلوتنیوم-۲۳۸ درآورد, اورانیوم-۲۳۳ نیازی به تبدیل ندارد. در حال حاضر کشور هند علاقه زیادی برای استفاده از این روش دارد چراکه این کشور دارای معادن بسیار زیاد توریم است درحالی که معادن اورانیوم این کشور اندک هستند.

 اورانیوم تهی شده

فرآیند غنی‌سازی اورانیوم چندین تن اورانیوم تهی شده نیز به وجود می‌آورد که شامل اورانیومی می‌شود که بیشتر ایزوتپ‌های ۲۳۵ آن گرفته شده‌است. اورانیوم-۲۳۸ نوعی فلز سخت است که استفاده‌های تجاری به خصوصی دارد برای مثال در صنایع هواپیما سازی, ساخت حفاظ‌های ضد تششع و ساخت تجهیزات نظامی. استفاده از این فلز به دلیل چگالی بالای آن است. با تمام کاربردهای این فلز نگرانی‌هایی درباره آثار زیانبار تششعات بر روی افرادی که زیاد در معرض آنها قرار دارند مانند سرنشینان تانک یا افراد غیر نظامی که در نزدیکی مناطق انباشت این فلز زندگی می‌کنند وجود دارد.

زباله‌های هسته‌ای

یافتن راهی ارزان و ایمن برای انبار کردن زباله‌های هسته‌ای چالشی پر اهمیت در زمینه چرخه سوخت هسته‌ای است. در میان مواد باقی مانده در یک چرخه هسته‌ای اورانیوم مصرف شده از همه مهم‌تر است. یک راکتور هسته‌ای بزرگ هر سال در حدود سه متر مکعب (۲۵ تا ۳۰ تن) اورانیوم مصرف شده تولید می‌کند. این مواد مصرف شده از مقداری اورانیوم و همچنین مقداری پلوتونیم و کوریوم تشکیل شده‌است و به طور کلی حدود سه درصد از آن از مواد باقی مانده از شکافت تشکیل شده. اکتینیدها (اورانیوم, پلونیوم و کریوم) موجود در این ترکیب موجب به وجود آمدن تششعات بلند مدت و کوتاه مدت رادیواکتیویته می‌شوند.

سوخت مصرف شده دارای خاصیت رادیواکتیو بالایی است و برای حمل آنها باید تمام جوانب احتیاط را رعایت کرد. البته خاصیت رادیواکتیو این مواد در طول زمان کاهش می‌یابد. پس از ۴۰ سال تششعات رادیواکتیو این مواد تا ۹۹٪ کاهش می‌یابند ولی با این حال هنوز هم خطرناک هستند.

میل‌های سوخت مصرف شده به طور حفاظت شده در حوضچه‌های مخصوص (spent fuel pools) نگه داری می‌شوند. آب داخل حوضچه گذشته از خنک کردن اورانیوم از خروج تششعات رادیواکتیو جلوگیری می‌کند. پس از گذشت چند ده سال سوخت‌ها را که حالا از خاصیت تششع پراکنی آنها در حد قابل توجهی کم شده از حوضچه‌ها خارج کرده و به انبارهای خشک انتقال می‌دهند. در این انبارها سوخت‌ها را در داخل محفظه‌های فلزی یا بتنی نگه می‌دارند, در این مرحله نیز تششعات ایجاد شده توسط سوخت‌ها هنوز خطرناک است. مدت نگه‌داری سوخت‌ها در این مرحله بسته به نوع سوخت می‌تواند از چند سال تا دهها سال متغیر باشد, ولی به هر ترتیب سوخت‌ها باید آنقدر در این مرحله بمانند تا میزان تششعات آنها به حد استاندارد برسد.

تا سال ۲۰۰۳ ایالات متحده بیش از ۴۹۰۰۰ تن از انواع سوخت‌های مصرف شده در راکتورهای خود را انبار کرده بود. یکی از پیشنهاداتی که درباره انبار کردن سوخت در ایالات متحده مطرح شده انبار کردن سوخت‌های مصرف شده در انبارهای زیرزمینی در کوه‌های یوکای است. به عقیده «آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده» پس از گذشت ۱۰۰۰۰ سال, سوخت‌های مصرف شده هسته‌ای دیگر هیچ تهدید زیست‌محیطی برای انسان‌ها و دیگر موجودات زنده نخواهند داشت.

البته راه‌هایی برای کاهش میزان زباله‌های هسته‌ای نیز وجود دارد, یکی از بهترین روش‌ها باز فرآوری سوخت هسته‌ای است. در واقع زباله‌های هسته‌ای حتی اگر اکتینیدهای آنها را جداکنیم, حداقل برای مدت ۳۰۰ سال فعالیت رادیواکتیوی دارند البته مدت تششعات در صورتی که اکتینیدها وجود داشته باشند به هزاران سال می‌رسد. عده‌ای عقیده دارند بهترین راه‌حل ممکن در حال حاضر انباشتن زباله‌های هسته‌ای در انبارهاست چراکه احتمالاً در آینده با پیشرفت تکنولوژی راهی برای استفاده از این مواد پیدا خواهد شد به این ترتیب این مواد می‌توانند خیلی با ارزش‌تر از آن باشند که دفن شوند.

همچنین صنایع هسته‌ای حجمی از مواد کم تششع را نیز تولید می‌کنند. این مواد معمولاً در اثر سرایت مواد تششع‌زا به وجود می‌آیند که می‌توانند شامل لباس‌ها یا پوشش‌ها, ابزارآلات, تجهیزات پالاینده آب و دیگر موادی که به گونه‌ای با راکتور و مواد تششع‌زا ارتباط دارند, باشند. در ایالات متحده «کمیسیون تنظیم فعالیت‌های هسته‌ای» مکرراً اعلام کرده که این مواد می‌توانند جزیی از زباله‌های عادی باشند و در زباله‌دان‌ها با زباله‌های عادی دفع شوند و یا حتی بازیافت شوند. سطح تششع در بیشتر مواد کم تششع بسیار پایین است و تنها به دلیل استفاده شدن در فعالیت‌های هسته‌ای جزو زباله‌های هسته‌ای محسوب می‌شوند و نه برای سطح تششعشان. برای مثال براساس استاندارد NRC از نظر سطح تششع یک لیوان قهوه نیز به اندازه زباله‌های کم تششع تششع‌زاست.

در کشورهایی که دارای نیروگاه هسته‌ای هستند زباله‌های تششع‌زا کمتر از ۱٪ از کل زباله‌های سمی تولیدی را تشکیل می‌دهند. همچنین بسیاری از زباله‌های سمی با گذشت زمان خاصیت خود را از دست نمی‌دهند و به هیچ وجه تجزیه پذیر نیستند. به طور کلی مواد تولیدی در اثر سوختن سوخت‌های فسیلی می‌توانند از زباله‌های تولید شده در یک نیروگاه هسته‌ای خطرناک‌تر باشند. برای مثال یک نیروگاه زغال سنگی می‌تواند آثار عمیقی برروی طبیعت بگذارد و حجم زیادی از مواد سمی و پرتوزا را تولید می‌کنند. برخلاف عقیده عموم حجم مواد پرتوزای منتشر شده توسط یک نیروگاه زغال سنگی از یک نیروگاه هسته‌ای بیشتر است.

زباله‌های تولید شده بر اثر همجوشی هسته‌ای با انبار شدن پس از صد سال دوباره قابل استفاده هستند, در مقابل زباله‌های تولیدی از شکافت هسته‌ای تا ۱۰۰۰۰ می‌توانند آثار رادیواکتیوی داشته باشند.

 برنامه هسته‌ای ایران

برنامه هسته‌ای ایران در دهه ۱۹۵۰ با کمک ایالات متحده به عنوان بخشی از برنامه «اتم برای صلح» آغاز شد. پس از رخ دادن انقلاب در ایران این برنامه به وسیله دولت موقت لغو شد و پس از مدتی این بار دولت ایران با کمک‌های اندک دیگر کشورها اقدام به آغاز دوباره فعالیت‌های مربوط به انرژی هسته‌ای کرد. تمرکز دولت‌های مختلف در ایران سبب شد ایران صاحب معدن اورانیوم, راکتور هسته‌ای و تأسیسات فرآوری اورانیوم (که شامل تأسیسات غنی سازی نیز می‌شود) شود. در حال حاضر دولت ایران بر صلح آمیز بودن برنامه هسته‌ای خود پافشاری می‌کند و هدف از ایجاد کل این تأسیسات را دستیابی به نیروگاه هسته‌ای و تولید انرژی الکتریکی از انرژی هسته‌ای می‌داند. با این حال ایالات متحده و برخی از دیگر کشورها هدف از این برنامه ایران را دستیابی به سلاح هسته‌ای می‌دانند.
|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 20:43 | 
چهارشنبه سوري

 

 

يکی از آئينهای سالانه ايرانيان چهارشنبه سوری يا به عبارتی ديگر چارشنبه سوری است. ايرانيان آخرين سه شنبه سال خورشيدی را با بر افروختن آتش و پريدن از روی آن به استقبال نوروز می روند.

 

چهارشنبه سوري، يک جشن بهاري است که پيش از رسيدن نوروز برگزار مي شود.


مردم در اين روز برای دفع شر و بلا و برآورده شدن آرزوهايشان مراسمی را برگزار می کنند که ريشه اش به قرن ها پيش باز می گردد.

 

 مراسم ويژه آن در شب چهارشنبه صورت می گيرد برای مراسم در گوشه و کنار کوی و برزن نيز بچه ها آتش های بزرگ می افروزند و از روی آن می پرند و ترانه (سرخی تو از من ، زردي من از تو ) می خوانند.

 

 

ظاهرا مراسم چهارشنبه سوری برگرفته از آئينهای کهن ايرانيان است که همچنان در ميان آنها و با اشکال ديگر در ميان باقی بازماندگان اقوام آريائی رواج دارد.

اما دکتر کورش نيکنام موبد زرتشتی و پژوهشگر در آداب و سنن ايران باستان، عقيده دارد که چهارشنبه سوری هيچ ارتباطی با ايران باستان و زرتشتيان ندارد و شکل گيری اين مراسم را پس از حمله اعراب به ايران می داند.

 

 

در ايران باستان هفت روز هفته نداشتيم.در ايران كهن هر يك از سي روز ماه، نامي ويژه دارد، كه نام فرشتگان است. شنبه و يکشنبه و... بعد از تسلط اعراب به فرهنگ ايران وارد شد. بنابراين اينکه ما شب چهارشنبه ای را جشن بگيريم( چون چهارشنبه در فرهنگ عرب روز نحس هفته بوده ) خودش گويای اين هست که چهارشنبه سوری بعد از اسلام در ايران مرسوم شد."

 

"برای ما سال ۳۶۰ روز بوده با ۵ روز اضافه ( يا هر چهار سال ۶ روز اضافه ). ما در اين پنج روز آتش روشن می کرديم تا روح نياکانمان را به خانه هايمان دعوت کنيم."

 

"بنابراين، اين آتش چهارشنبه سوری بازمانده آن آتش افروزی ۵ روز آخر سال در ايران باستان است و زرتشتيان به احتمال زياد برای اينکه اين سنت از بين نرود، نحسی چهارشنبه را بهانه کردند و اين جشن را با اعتقاد اعراب منطبق کردند و شد چهارشنبه سوری."

بخش كردن ماه به چهار هفته در ايران ،پس از ظهور اسلام است و شنبه و يك شنبه و دوشنبه و ........ناميدن روز هاي هفته از زمان رواج آن .شنبه واژه اي سامي و درآمده به زبان فارسي و در اصل "شنبد" بوده است.

 


"
سور "در زبان و ادبيات فارسي و برخي گويش هاي ايراني به معناي "جشن"،"مهماني"و "سرخ" آمده است

    

مراسم چهارشنبه سوري 

 

بوته افروزي 

 

در ايران رسم است كه پيش از پريدن  آفتاب، هر خانواده بوته هاي خار و گزني را كه از پيش فراهم كرده اند روي بام يا زمين حياط خانه و يا در گذرگاه در سه يا پنج يا هفت «گله» كپه مي كنند. با غروب  آفتاب و نيم تاريك شدن آسمان، زن و مرد و پير و جوان گرد هم جمع مي شوند و بوته ها  را آتش مي زنند. در اين هنگام از بزرگ تا كوچك هر كدام سه بار از روي بوته هاي  افروخته مي پرند، تا مگر ضعف و زردي ناشي از بيماري و غم و محنت را از خود بزدايند  و سلامت و سرخي و شادي به هستي خود بخشند. مردم در حال پريدن از روي آتش ترانه هايي  مي خوانند.

زردي من از تو ، سرخي تو از من 

غم برو شادي بيا ، محنت برو روزي بيا 

اي شب چهارشنبه ، اي كليه جاردنده ، بده مراد بنده 

 

خاکستر چهارشنبه سوري، نحس است، زيرا مردم هنگام پريدن از روي آن، زردي و یيماري خود را، از راه جادوي سرايتي، به آتش مي دهند و در عوض سرخي و شادابي آتش را به خود منتقل مي کنند. سرود "زردي من از تو / سرخي تو از من"

هر خانه زني خاكستر را در خاك انداز جمع مي كند، و آن را از خانه بيرون مي برد و در سر چهار راه، يا در آب روان مي ريزد. در بازگشت به خانه، در خانه را مي كوبد و به  ساكنان خانه مي گويد كه از عروسي مي آيد و تندرستي و شادي براي خانواده آورده است.
در اين هنگام اهالي خانه در را به رويش مي گشايند. او بدين گونه همراه خود  تندرستي و شادي را براي يك سال به درون خانه خود مي برد. ايرانيان عقيده دارند كه با افروختن آتش و سوزاندن بوته و خار فضاي خانه را از موجودات زيانكار مي پالايند و ديو پليدي و ناپاكي را از محيط زيست دور و پاك مي سازند. براي اين كه آتش آلوده   نشود خاكستر آن را در سر چهارراه يا در آب روان مي ريزند تا باد يا آب آن را با خود 
ببرد.

 

مراسم كوزه شكني 

مردم پس از آتش افروزي مقداري زغال به نشانه سياه بختي،كمي نمك به علامت شور چشمي، و يكي سكه دهشاهي به نشانه تنگدستي در كوزه اي سفالين  مي اندازند و هر يك از افراد خانواده يك بار كوزه را دور سر خود مي چرخاند و آخرين نفر ، كوزه را بر سر بام خانه مي برد و آن را به كوچه پرتاب مي كند و مي گويد: «درد و بلاي خانه را ريختم  به توي كوچه» و باور دارند كه با دور افكندن كوزه، تيره بختي، شور بختي و تنگدستي را از خانه و خانواده دور مي كنند.   

 

همچنين گفته ميشود وقتي ميتراييسم از تمدن ايران باستان در جهان گسترش يافت،در روم وبسياري از کشورهاي اروپايي ،روز 21 دسامبر ( 30 آذر )  به عنوان تولد ميترا جشن گرفته ميشد.ولي پس از قرن چهارم ميلادي در پي اشتباهي كه در محاسبه روز كبيسه رخ داد . اين روز به 25 دسامبر انتقال يافت

 

فال گوش نشيني 

زنان و دختراني كه شوق شوهر كردن دارند، يا آرزوي زيارت و مسافرت، غروب شب چهارشنبه نيت مي كنند و از خانه بيرون مي روند و در سر گذر يا سر چهارسو مي ايستند و گوش به صحبت رهگذران مي سپارند و به نيك و بد گفتن و تلخ و شيرين صحبتكردن رهگذران تفال مي زنند. اگر سخنان دلنشين و شاد از رهگذران بشنوند، برآمدن حاجتو آرزوي خود را برآورده مي پندارند. ولي اگر سخنان تلخ و اندوه زا بشنوند، رسيدن به مراد و آرزو را در سال نو ممكن نخواهند دانست.

 

   قاشق زني

زنان و دختران آرزومند و حاجت دار، قاشقي با كاسه اي مسين برمي دارند و شب هنگام در كوچه و گذر راه مي افتند و در برابر هفت خانه مي ايستند و بي آنكه حرفي بزنند پي در پي قاشق را بر كاسه مي زنند. صاحب خانه كه مي داند قاشق زنان نذر و حاجتي دارند، شيريني يا آجيل، برنج يا بنشن و يا مبلغي پول در كاسه هاي آنان مي گذارد. اگر قاشق زنان در قاشق زني چيزي به دست نياورند، از برآمدن آرزو و حاجت خود نااميد خواهند شد. گاه مردان به ويژه جوانان، چادري بر سر مي اندازند و براي خوشمزگي و تمسخر به قاشق زني در خانه هاي دوست و آشنا و نامزدان خود مي روند.

 

آش چهارشنبه سوري  

خانواده هايي كه بيمار يا حاجتي داشتند براي برآمدن حاجت و بهبود يافتن بيمارشان نذر مي كردند و در شب چهارشنبه آخر سال «آش ابودردا» يا «آش بيمار» مي پختند و آن را اندكي به بيمار مي خوراندند و بقيه را هم در ميان فقرا پخش مي كردند.

 

تقسيم آجيل چهارشنبه سوري

زناني كه نذر و نيازي مي كردند در شب چهارشنبه آخر سال، آجيل هفت مغز به نام «آجيل چهارشنبه سوري» از دكان رو به قبله مي خريدند و پاك مي كردند و ميان خويش و آشنا پخش مي كردند و مي خورند. به هنگام پاك كردن آجيل، قصه مخصوص آجيل چهارشنبه، معروف به قصه خاركن را نقل مي كردند. امروزه، آجيل چهارشنبه سوري جنبه نذرانه اش را از دست داده و از تنقلات شب چهارشنبه سوري شده است.

 

 گرد آوردن بوته، گيراندن و پريدن از روی آن و گفتن عبارت "زردی من از تو، سرخی تو از من" شايد مهمترين اصل شب چهارشنبه سوری است. هر چند که در سالهای اخير متاسفانه اين رسم شيرين جايش را به ترقه بازی و استفاده از مواد محترقه و منفجره خطرناک داده است

پس اميدورام دوستان عزيز با خواندن اين مطالب قشنگي اين رسم را با انجام كارهاي خطرناك و استفاده از ترقه هاي خطرناك خراب نكنند 

مراسم ديگري مانند  توپ مروارید ، فال گوش ، آش نذری پختن ، آب پاشی ، بخت گشائی دختران ، دفع چشم زخمها ، کندرو خوشبو ، قلیا سودن ، فال گزفتن هم در این شب جزو مراسمات جالب و جذاب می باشد

 


 

   تحريف آيين چهارشنبه سوري

 

يافته هاي پزوهشي نشان مي دهد كه تمامي آيين ها و يادمان هايي كه مردم ايران در هنگامه گوناگون بر پا مي داشتند و بخشي از آنها همچنان در فرهنگ اين سرزمين پايدار شده است ، با منش ، اخلاق و خرد نياكان ما در آميخته بود و در همه آنها ، اعتقاد به پروردگار ، اميد به زندگي ، نبرد با اهريمنان و بدسگالان و مرگ پرستان ، در قالب نمادها ، نمايش ها و آيين هاي گوناگون نمايشي گنجانده شده بود .

رفتار خشونت آميز و مغاير با عرف و منش جامعه نطير آنچه كه امروزه تحت نام چهارشنبه سوري شاهد آن هستيم ، در هيچكدام از اين آيين ها ديده نمي شود .

 

بهتر است بگوييم ، كساني كه با منفجر كردن ترقه و پراكندن آتش سلامتي مردم را هدف مي گيرند ، با تن دادن به رفتاري آميخته به هرج و مرج روحي ، آيين چهارشنبه سوري را تحريف كرده اند

|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 20:35 | 
مهندسی شیمی کاربرد علم، ریاضیات و اقتصاد در فرآیند تبدیل مواد خام به مواد باارزش‌تر یا سودمندتر است.

مهندسی شیمی عمدتاً در طراحی و نگهداری فرآیندهای شیمیایی برای تولید انبوه به کار می‌رود. به این بخش از مهندسی شیمی، مهندسی فرآیند گفته می‌شود. تفاوت شیمی و مهندسی شیمی را می‌توان با یک مثال درباره آب پرتقال بیان کرد! یک شیمیدان با کار در آزمایشگاه، راه‌های مختلفی را برای استخراج آب پرتقال مطالعه و کشف می‌کند. ساده‌ترین راه شناخته شده برای این کار، دو نیم کردن پرتقال و فشردن آن است. راه پیچیده‌تر، کندن پوست پرتقال، خرد کردن آن و جمع‌آوری آب پرتقال است. شرکتی یک مهندس شیمی را استخدام می‌کند تا برایش یک واحد تولید هزاران تن آب پرتقال در سال طراحی کند. مهندس شیمی همه راه‌های موجود تولید آب پرتقال را مطالعه و ارزیابی اقتصادی می‌کند. با آن که آبگیری دستی ساده‌ترین راه است، اما از لحاظ اقتصادی استخدام صدها نفر برای این کار به صرفه نیست. بنابراین روشی ارزان‌تر انتخاب می‌شود. این مثال نشان می‌دهد که ساده‌ترین روش آزمایشگاهی لزوماً اقتصادی‌ترین روش تولید انبوه نیست.

فرآیندهای مجزایی که توسط یک مهنس شیمی به کار گرفته می‌شوند (مانند تقطیر، استخراج و ...)، عملیات واحد نام داشته و شامل واکنش شیمیایی، عملیات انتقال جرم، انتقال حرارت و انتقال اندازه حرکت هستند. این فرآیندها برای سنتز شیمیایی یا جداسازی شیمیایی با هم ترکیب می‌شوند.

سه قانون فیزیکی اساسی در مهندسی شیمی، اصل بقای جرم، اصل بقای انرژی و اصل بقای اندازه حرکت هستند. انتقال ماده و انرژی در یک فرآیند شیمیایی با استفاده از موازنه جرم و انرژی برای کل واحد، عملیات واحد یا بخشی از آن ارزیابی می‌شود. مهندسین شیمی اصول ترمودینامیک، سینتیک واکنش و پدیده‌های انتقال را به کار می‌گیرند.

مهندسی شیمی نوین، گستره‌ای فراتر از مهندسی فرآیند را در بر می‌گیرد. هدف اصلی مهندسی شیمی استفاده از دانش شیمی در خلق مواد و محصولات بهتر برای دنیای امروز است. امروزه مهندسین شیمی علاوه بر فرآیندهای تولید مواد اولیه پایه، بلکه در تو سعه و تولید محصولات باارزش و متنوع شرکت دارند. این محصولات شامل مواد ویژه و کارآمد برای صنایعی همچون هوافضا، خودروسازی، پزشکی، صنایع الکترونیک، کاربردهای محیط زیست و صنایع نظامی است. به عنوان مثال‌هایی از این محصولات می‌توان به الیاف، منسوجات و چسب‌های بسیار قوی، مواد زیست‌سازگار و دارو‌های جدید اشاره کرد. امروزه مهندسی شیمی ارتباطی تنگاتنگ با علوم زیست‌شناسی، مهندسی پزشکی و اغلب شاخه‌های مهندسی دارد/
پيشرفت دانش و فناوري روانكارها، تحولات مهندسي شيمي در ايران، بهره مند شدن از نسل نخبگان و فارغ التحصيلان ممتاز دانشگاهها و نيروي انساني كارآمد، سهم ايران در توليد علم و ارتباط ميان صنعت و دانشگاه، سرفصل بخشي از مباحثي است كه در گفتگو با دكترعلي وطني مطرح شد. دكتر علي وطني استاد دانشگاه، مشاور وزير علوم و مديركل دفتر هيات امنا و هيات مميزه مركزي وزارت علوم است. خاطره بسيار ارزشمند من از شركت نفت پارس اين است كه در دوران دانشجويي (مقطع كارشناسي) اولين دوره كارآموزي ام را در پالايشگاه نفت پارس گذرانيده ام. دكتر وطني را در بعدازظهر يكي از روزهاي پاياني فصل پاييز در دفتر كارش ملاقات مي كنيم. هر چند پس از چند جلسه فشرده كاري در اين مصاحبه حضور يافته، ليكن با چهره اي گشاده و بشاش صحبت هاي خود را شروع مي كند. چون سئوال از پيش تعيين شده اي وجود ندارد، رشته سخن را به او مي سپاريم تا ابتدا در زمينه پيشرفت هاي مهندسي شيمي در كشور برايمان صحبت كند. دكتر وطني، خود فارغ التحصيل دكتري مهندسي شيمي (گرايش مهندسي پتروشيمي) از دانشگاه ليدز انگلستان است و در اين زمينه علاوه بر تدريس در دانشگاهها، پژوهش هاي متعددي دارد. سخنانش را چنين آغاز مي كند: در بحث شيمي، دو مقوله جدا وجود دارد كه بايد سعي كنيم آنها را با هم تركيب نكنيم. يكي از اين دو مقوله، علم شيمي و ديگري به كارگيري علم شيمي است كه به طور عمده با مهندسي شيمي شناخته مي شود.

خوشبختانه در مقوله شيمي در ايران بعد از رشته پزشكي بالاترين و بيشترين سهم توليد علم در كشور مربوط به علم شيمي است. انديشمندان مبرز و تحصيل كرده اي در داخل كشور داريم كه نمونه هستند. به طور مثال نفر اول در رشته شيمي در جهان اسلام يك ايراني است. تعداد دانشمندان ايراني در بخش مهندسي شيمي بيشتر از شيميدانان هستند و مهندسي شيمي از پايگاههاي مهم توليد علم در ايران بشمار مي رود. در تعريف اين دو شاخص مي توان گفت، شيمي توليد علم مي كند. اما ماندگاري اين علم زماني محقق خواهد شد كه مهندسي شيمي آن را به دانش فني تبديل كند. در سالهاي اخير جامعه مهندسي شيمي ايران با تشكيل انجمن مهندسي شيمي ايران، انجمن مهندسي شيمي و نفت ايران، انجمن مهندسي شيمي وگاز ايران گامهاي بلندي در اين زمينه برداشته است و در آينده نزديك نيز انجمن مهندسي شيمي و پتروشيمي تشكيل خواهد شد. با تشكيل اين انجمن ها كه اعضاي آن متخصصان و مهندسان برجسته شيمي هستند،‌ همه توليدات علمي شيمي كه در صنعت كاربرد دارد مدون مي شود كه دو هدف اصلي، شامل اشتغال و خوداتكايي و عدم وابستگي به كشورهاي غربي را در پي خواهد داشت.


از ديدگاه شما نظام مهندسي شيمي ايران چگونه فعال تر خواهد شد؟ بايد توجه داشته باشيم كه بزرگترين صنايع كشورهاي پيشرفته و در حال پيشرفت دنيا از جمله ايران، صنايع شيميايي است. پيشرفت هاي ما در بخش مهندسي شيمي ايران روند مثبت و رو به توسعه اي را نشان مي دهد. معتقدم نظام مهندسي شيمي ايران و نظامهاي مهندسي نفت، گاز و پتروشيمي بايد به عنوان نظام هاي نظارتي در قانونگذاري و برنامه ريزي هاي دولت و مجلس شوراي اسلامي فعال شوند. اين فعاليت نيز در هر بخش به صورت تشكيلات غير دولتي « NGO » باشد. در اين صورت فعاليت شيمي دانها و عملياتي شدن كار آنها موجب بهينه سازي مهندسي شيمي و به روز شدن اين فناوري در كارخانه هاي صنعتي مي شود. از لحاظ اقتصادي نيز هزينه هاي صنعت به واسطه بازسازي هرم نيروي انساني و اصلاح قوانين و مقررات شركت هاي دولتي و غيردولتي كاهش خواهد يافت. يكي از هدف هاي انجمن هاي مهندسين شيمي در بخش هاي متفاوت برگزاري سمينارهاي علمي و پژوهشي است كه پژوهشگران و متخصصان رشته هاي مختلف را گردهم مي آورد. در اين گردهمايي ها، يافته هاي علمي مطرح مي شود و به اين شكل به پژوهشگران جوان و دانشجويان و فعالان در رشته هاي مختلف منتقل مي شود. نكته ديگر، انتشار خبرنامه ها و مجله هاي علمي، ترويجي و پژوهشي است كه علاوه بر افزايش سطح علمي و دانشِ اعضا، يافته هاي متخصصان و دانشمندان را منعكس و منتقل مي كند.


به طور خاص سهم ما در توليد علم (بخش شيمي) و به طور كلي سهم ايران در توليد علم، در منطقه و جهان را چگونه ارزيابي مي كنيد؟

توليد علم براساس شاخصه هاي جهاني تعيين مي شود و يكي از اين شاخصه ها انتشار مقاله هاي علمي و پژوهشي جديد در نشريات معتبر و شناخته شده بين المللي است. در ارتباط با شيمي، اگر آن بخش از مقالات كه به زبان فارسي منتشر مي شود، امكان انتشار در نشريات علمي بين المللي را داشت، سهم ما بيشتر از آنچه بود كه امروز هست. ثبت اكتشافات و نوآوريهاي نوين نيز يكي ديگر از شاخصه هاي سنجش علم در كشورهاي گوناگون است. در حال حاضر مي توان با قاطعيت گفت كه موتور توليد علم در كشور ما هدفمند و با شتاب بسيار خوب به حركت درآمده است.

امروزه براي حمايت از توليد علم در كشورهاي مختلف، قوانين و تمهيدات موثري به كار گرفته مي شود. مثلاً با حمايت ها و ترفندهاي متعدد، كشوري مانند آمريكا حدود30 درصد از توليد علم را به خود اختصاص داده است. البته توليد علم را با افراد عادي و معمولي نمي توان گسترش داد، بلكه بايد از وجود نخبگان استفاده كرد. توليد علم در بيشتر كشورهاي پيشرفته توسط نخبگان داخلي آنها ميسر نمي شود، زيرا نخبگان بومي پاسخگوي نيازمنديهاي آنان نيستند بنابراين به گردآوري نخبگان ساير كشورهاي جهان از جمله ايران روي مي آورند.

براي مثال بيشترين تعداد دكتراهاي مهندسي نفت دنيا، ايراني ها هستند كه شايد بيش از95 درصد آنها در امريكا زندگي مي كنند، در حاليكه تعداد دكتراي نفت در كشور، بيش از تعداد انگشتان دست نيست. بنابراين مي توانيم نتيجه گيري كنيم كه در زمينه نيروي انساني در بخش نفت، گاز و پتروشيمي، مهمترين كار سرمايه گذاري براي جذب نيروي متخصص و نخبه است و اين همان نيرويي است كه سهم توليد علمِ كشور را در جهان بالا مي برد. در رابطه با توليد علم در ايران، در ده سال گذشته2 كشور ايران و عراق رتبه55 دنيا را (هر دو با هم) در توليد علم داشته اند. اما از10 سال گذشته تاكنون توليد علم در ايران6 برابر شده است. ايران در سال2004(1383 هجري شمسي) از نظر رشد توليد علمي در جهان مقام اول را (از لحاظ ميزان رشد و نه از لحاظ سرانه) داشته است. به گونه اي در سال ياد شده تنها تركيه در ميان كشورهاي اسلامي سهمي بيشتر از ايران داشته و با توجه به پيشرفت هاي جاري، انتظار مي رود در آمار و ارقام سال2005 كه هنوز منتشر نشده، ايران مقام اول را در ميان كشورهاي اسلامي و منطقه كسب كند.

|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در دوشنبه ششم اسفند 1386 و ساعت 13:30 | 
تولید موش از سلول‌های بنیادی جنینی
در هشتمین روز از دهه فجر و پس از اعلام خبر‌های خوش هوافضا، رونمایی از داروی آنژی‌پارس و افتتاح طرح‌های عمرانی در نقاط مختلف، این بار نوبت پژوهشگاه رویان بود كه خبر‌های خوش خود را اعلام كند: تولید موش از سلول‌های بنیادی جنینی موش، تولید پروتئین فاکتور رشد فیبروبلاستی انسانی به روش «بیان ژن در محیط آزمایشگاهی»، درمان بیماری «ویتیلیگو» (لك و پیس) با پیوند اتولوگ (خودی) سلول‌های ملانوسیت
در هشتمین روز از دهه فجر و پس از اعلام خبر‌های خوش هوافضا، رونمایی از داروی آنژی‌پارس و افتتاح طرح‌های عمرانی در نقاط مختلف، این بار نوبت پژوهشگاه رویان بود كه خبر‌های خوش خود را اعلام كند:
تولید موش از سلول‌های بنیادی جنینی موش، تولید پروتئین فاکتور رشد فیبروبلاستی انسانی به روش «بیان ژن در محیط آزمایشگاهی»، درمان بیماری «ویتیلیگو» (لك و پیس) با پیوند اتولوگ (خودی) سلول‌های ملانوسیت
در میان این خبر‌ها، تولید موش از سلول‌های بنیادی جنینی موش كه برای اولین بار در كشور اتفاق افتاده است، خبری است كه محققان را امیدوار می‌كند در آینده‌ای نزدیك با دستكاری ژنتیكی سلول‌های بنیادی جنینی موشی، موفق به تولید موش‌هایی با صفات ژنتیكی مورد نظر شوند.
دكتر بهاروند یكی از متخصصان رویان كه در این طرح نقش داشته است، در گفت‌وگو با همشهری در این زمینه می‌گوید: سلول‌های بنیادی جنینی كه از جنین قبل از لانه گزینی در رحم به دست می‌آیند، توانایی تمایز به انواع زیادی از سلول‌های دیگر را دارند.
از سلول‌های بنیادی جنینی موش نه تنها می‌توان انواع سلول‌ها نظیر سلول‌های عصبی، سلول‌های مولد انسولین، سلول‌های كبدی و غیره را در محیط آزمایشگاهی تولید كرد، بلكه با استفاده از این سلول‌ها می‌توان یك موش كامل ساخت؛ طرحی كه اولین بار در سال ۱۹۸۹ توسط یك تیم از دانشمندان آمریكایی و انگلیسی انجام شد و نوبل پزشكی سال ۲۰۰۷ را برای این گروه به ارمغان آورد.
دكتر بهاروند ادامه می‌دهد: برای تحقق این امر در پژوهشگاه رویان، سلولهای بنیادی جنینی موشی كه قبلا از موش سیاه نژاد C۵۷BL/۶ تولید شده بودند به داخل بلاستوسیست‌های موش سفید نژاد (NMRI) تزریق شدند.
پس از انجام این مرحله، جنین‌های حاصل به داخل رحم موشی دیگر منتقل شدند و سپس فرزندی متولد شد كه سیاه و سفید (كایمر) بود.
به گفته این متخصص، در این مرحله فرض بر آن بود كه تعدادی از سلولهای بنیادی جنینی موشی تزریق شده در تكوین گنادها (بیضه‌های) موش سیاه و سفید سهیم شده باشند.
آزمایش این فرضیه كار چندان مشكلی نبود: « موش سیاه و سفید پس از بلوغ با موش سیاه دیگری جفتگیری كرد كه تعدادی بچه موش به دنیا آمد.»
سیاه بودن بعضی از بچه‌موش‌های نسل دوم بیانگر تولید اسپرم از سلولهای بنیادی جنینی موشی تزریق شده (سیاه) در موش گورخری (سیاه و سفید) بود و این مسئله محققان را به این باور رساند كه بچه موشهای سیاه حاصل از سلولهای بنیادی جنینی موشی هستند.
● فراتر از شبیه‌سازی
خبر تولید موش از سلول‌های بنیادی جنینی در وهله اول هر شنونده‌ای را به یاد شبیه‌سازی می‌اندازد؛ فرآیندی كه محققان ایرانی در آن ید طولایی دارند و رویانا گوسفند شبیه‌سازی شده ایرانی نشانه زنده این ادعاست.
اما در جایی كه ما توانایی شبیه‌سازی گوسفند را داریم، تولید موش از سلول‌های بنیادی چه نكته ویژه‌ای دارد؟ متخصص پژوهشگاه رویان این به این سؤال پاسخ می‌دهد: ‌ در شبیه‌سازی یك سلول به تخمك بدون هسته تزریق می‌شود و موجود حاصل دقیقا خصوصیات ژنتیكی دهنده هسته را خواهد داشت، اما در فرآیند جدید شبیه‌سازی انجام نمی‌شود بلكه از تزریق سلول بنیادی جنینی موش به بلاستوسیت موشی از نژاد دیگر و تزریق جنین حاصل به رحم موش سوم، موشی حاصل می‌شود كه نیمی از خصوصیات را از سلول بنیادی جنینی اولیه به دست آورده و اگر این موش پس از بلوغ با موشی از نژادی كه سلول بنیادی جنینی اولیه از آن بدست آمده بود، جفت‌گیری كند، دقیقا مانند آن موش می‌شود.‌
به گفته دكتر بهاروند این فرآیند از آن جهت اهمیت دارد كه با دست‌كاری ژنتیكی سلول بنیادی جنینی می‌توان خصوصیت خاصی را در نسل بعدی به وجود آورد: ‌ تولید موش‌هایی با صفات ویژه مثلا موش‌هایی كه مدل یك بیماری انسانی هستند یا موش‌هایی با امكان بررسی عملكرد یك ژن خاص در آنها به كمك این روش بررسی می‌شوند.‌
وی در ادامه می‌افزاید: به این ترتیب ژنی را كه قصد داریم نقش آن را در یك فرایند در موجود زنده بررسی كنیم در سلولهای بنیادی جنینی موشی خاموش یا بیان آن را زیاد می‌كنیم و سپس از آنها موشی را با صفات مورد نظر می‌سازیم.به گفته این متخصص این فرآیند حتی به محققان این امكان را می‌دهد كه بخش عملكردی یك ژن را مشخص كنند؛ فرآیندی كه تا این لحظه تنها در مورد موش امكان‌پذیر است، چراكه تا كنون محققان در هیچ كجای جهان موفق به تولید سلول بنیادی جنینی (كه قابلیت تبدیل به یك موجود كامل را داشته باشد)، از موجودی غیراز موش نشده‌اند.
دستكاری ژنتیكی سلول‌های بنیادی جنینی موشی و تولید موش‌هایی با صفات ژنتیكی مورد نظر، گام بعدی مورد نظر پژوهشگران رویان است.
|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386 و ساعت 22:23 | 
انرژی آزاد شده از حباب‌ها ، شیوه جدیدی برای درمان سرطان
دانشمندان دانشگاه آكسفورد انگلیس سعی دارند با مهار انرژی آزاد شده از انفجار حباب‌هایی ریز در بدن، سلولهای سرطانی را از بین ببرند.
دانشمندان دانشگاه آكسفورد انگلیس سعی دارند با مهار انرژی آزاد شده از انفجار حباب‌هایی ریز در بدن، سلولهای سرطانی را از بین ببرند.
به گزارش بی‌بی‌سی ، این پژوهشگران وسیله‌ای ساخته‌اند كه با تاباندن امواج فراصوت به بدن در اطراف تومور حبابهایی ایجاد می‌كند.
زمانی كه این حباب‌های می‌تركد انرژی بصورت گرما آزاد می‌كند كه می‌تواند سلولهای سرطانی را از بین ببرد.
این محققان قصد دارند روش جدید را در آزمایش‌های بالینی بكار گیرند، این روش را می‌توان برای درمان بیماران مبتلا به سرطان كلیه و كبد بكار گرفت.
این امواج فراصوت موسوم به "هایفو ‪ "Hifu‬غیر تهاجمی است و مطالعات نشان داده است كه این شیوه دستكم به موثری عمل جراحی و البته بدون خطرات ناشی از باز كردن بدن بیمار است.این شیوه همچنین آسیب رسیدن به بافتهای سالم كه در رادیودرمانی وجود دارد را نیز محدود می‌كند.
به گفته دانشمندان با مهار انرژی آزاد شده از حباب‌ها هنگامی كه بافت در معرض امواج فراصوت شدید قرار می‌گیرد، می‌توان درمان ‪ Hifu‬سریعتر و بهتری را صورت داد.
زمانی كه هرگونه موجی از ماده حركت می‌كند ضعیف می‌شود و برخی از میزان انرژی به گرما تبدیل می‌شود. به این دلیل است كه امواج میكرو غذا و امواج سبك خورشید زمین را گرم می‌كنند.
در ‪ Hifu‬امواج فراصوت خارج از بدن به نقطه‌ای در درون بدن تمركز داده می‌شوند و گرمای منطقه‌ای شدیدی كه سلولها را می‌كشد ایجاد می‌كند.
این شیوه مانند سوزاندن تكه‌ای كاغذ با استفاده از ذره‌بین در مقابل نور خورشید است.
اما شیوه ‪ Hifu‬در مقایسه با عمل جراحی دو محدودیت مهم دارد كه آزمایشات بالینی آن را به تاخیر می‌اندازد. نخست آنكه این شیوه بسیار كند صورت می‌گیرد بطوریكه برای درمان یك تومور ‪ ۱۰‬سانتی متری پنج ساعت زمان نیاز دارد درحالیكه خارج كردن بافت از بدن در جراحی ‪ ۴۵‬دقیقه طول می‌كشد.
دوم آنكه متخصصان بعد از پایان كار درمانی می‌توانند به نتیجه آن پی ببرند.
محققان دریافتند با مهار حباب‌های كوچك كه در اثر قرار گرفتن در معرض پرتو فرا صوت متمركز در بافت ایجاد می‌شوند، می‌توانند تاثیر گرما را نسبت به درمان ‪ Hifu‬معمولی، شش تا ‪ ۱۰‬برابر كنند.
|+| نوشته شده توسط هادی و امیر در سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386 و ساعت 22:10 | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar